Category — Algemeen

httpv://nl.youtube.com/watch?v=-vYsT_CXbj0

Lieve mensen,

Onze Daan heeft het niet gemakkelijk gehad (en nog) de afgelopen jaren. Dit is natuurlijk een understatement van vanjewelste. Ga er maar aan staan, drie jaar lang onzekerheid, drie jaar lang de voelbare angst van zijn zusje te verliezen, uiteindelijk het sterven van zijn lieve zus in zijn armen, en nu het dagelijkse vreselijke gemis van zijn zus. [Read more →]

Deze week is Oma Hoek jarig. Anne vond het altijd leuk bij Opa en Oma. Anne en Daan werden er altijd verwend. Snoepjes eten, bijna zoveel als je kon. De tuin sproeien, wat natuurlijk uitliep op alles nat sproeien wat er in de buurt was. Kliederen met water en zand om daar een speciaal ‘soepje’ van te maken, enfin het mocht allemaal.

Anne mocht Oma erg graag, getuige ook haar bijzondere en ontroerende gedicht dat ze schreef toen ze 9 jaar oud was voor haar verjaardag. Toen wij het allen voor het eerst hoorden schoten de tranen in onze ogen, en het raakte Oma diep. Dit gedicht is zo uit Anne’s hart geschreven, zo mooi en ‘eigen’ wijs. [Read more →]

Lieve mensen,

In deze week reizen we door het land van herinneringen. Niet zo verwonderlijk met de verjaardag van Opa Chris net achter de rug en met de verjaardag van Oma Hoek nog voor de boeg. Mooie herinneringen gaan hand in hand met het gemis.

We lezen  ook graag al die herinneringen die door jullie allemaal zijn toegestuurd naar het ‘boekjevooranne@gmail.com’. Jullie herinneringen aan Anne zijn zo mooi en zo ontroerend. Hieronder vind je de herinnering ofwel de voetstappen die onze Anne achterliet bij Karen. Ingestuurd op 10 februari 2008.

Lieve Mensen,

Wat een lieve en mooie reacties heb ik gehad op mijn gedicht, of liever gezegd mijn gevoel. Het zijn schijnsels van licht die onze donkerste hoeken van het bestaan wat oplichtten. Bedankt daarvoor.
Maar het leven bestaat gelukkig niet alleen uit een donkere kant. De donkere kant is er, we vluchtten er niet voor weg, we ontkennen die niet, nee we doorleven het. Wat pijn en moeite kost, maar wat wel de weg is om hier sterker uit te komen. Het is onderdeel van het geheel, het geheel dat ‘leven’ heet. [Read more →]

Lieve mensen, het heeft even geduurd maar hier zijn wat meer foto’s van de hartverwarmende buttonactie “je woont in mijn hart”. De betrokkenheid, de liefde en het aanstekelijke enthousiasme straalde ervan af. Het gaf ons een bijzonder warm gevoel. Alles is energie, en de energie van al die mensen die aan Anne dachten en nu nog steeds is voelbaar in al onze harten.

Het is eigenlijk iets raars, wij lopen zo vaak langs bomen, niet bewust van wat bomen ons allemaal geven.
De stoel waar we op zitten, het parket waarop we staan, de tafel waar we aan werken, de schaduw en verkoeling die het ons geeft dezer dagen. Het maakt van onze adem die we uitstoten weer zuurstof, geeft ons voedsel zoals peren en appels en geeft ons warmte en sfeer bij de open haard. Het geeft ons rust en hernieuwde energie als we door de bossen lopen of rennen. [Read more →]

Vandaag was het dus Moederdag. We hebben het niet echt gevierd. We waren altijd al wat twijfelachtig in het vieren van Moederdag. En wat heeft iedere moeder nu meer te wensen dan dat haar kinderen gezond en gelukkig zijn.

Alleen Anne knutselde, schilderde of schreef vaak wat voor haar moeder.
Nu, zo zonder onze Anne lukt het niet echt om van deze dag iets heel speciaals te maken.
Het is zoals het is. Daan houdt vreselijk veel van zijn moeder, maar Daan is Anne niet. Daan viert het op zijn eigen manier. En dat is helemaal OK.

Vandaag hebben we moederdag gevierd op het het zonnige strand. Met onze lieve Anne, die in ons hart altijd bij ons is. Maar vandaag denken wij, zit Anne speciaal in het hart van Mariette.

We hebben de afgelopen dagen in Amsterdam gelogeerd. Niet alleen met ons drieën maar met familie om ons heen. We hebben genoten van Amsterdam , de mensen en het weer. De vakantie biedt ons voldoende afleiding op deze manier. Enfin, we doen, we leven ons best.

De website is dus deze weken wat minder goed bij te houden. ‘Wegens vakantie beperkte openingstijden’ zeg maar. Na de meivakantie zal de website weer beter worden onderhouden.
We lezen zodra het kan natuurlijk wel de website. De lieve berichtjes doen ons nog steeds erg goed. Dank jullie wel.

Lieve mensen,

Het is weer even geleden sinds het laatste bericht. Maar we zijn een paar daagjes naar Knokke geweest, een badplaats aan de Belgische kust. Hele lieve mensen stelde ons een appartement met uitzicht op zee ter beschikking.

Het zijn de vakanties die voor ons nu zwaar zijn. Of zoals Daan zeer krachtig en kernachtig zei: ‘als het gezellig is, mis ik Anne het meest’. En dat is ook zo. De vakanties waren altijd zo iets van ‘ons vieren’. Daar zijn de leuke herinneringen ook zo nadrukkelijk aanwezig. Daar geniet je dan ook zo van elkaar.

Nu konden we op een andere manier de vakantie invullen. Ook zijn we niet alleen gegaan, maar met familie. We hebben genoten van de rust, de ruimte. Het strand was vaak leeg en verlaten, heel bijzonder. We hebben gelachen en gehuild. En natuurlijk hebben we in de kathedraal van Brugge een kaarsje opgestoken voor Anne.

We hebben aantal hele intense dagen beleefd. We voelde Anne in ons hart. Hieronder een gedicht voor Anne. (Klik op de foto voor een vergroting)

Lieve Laura,

Gefeliciteerd met je 14de verjaardag.  Anne en jij wilden elkaars verjaardagen en vriendschap zo graag samen vieren. De plannen waren al gemaakt voor een groot feest in September 2007.

Maar helaas, het leven liep anders.  Anne is in het ‘land van beter zijn’ en jij in het ‘land van de dingen’.  Maar onvoorwaardelijke liefde is grenzeloos.  En tussen het ‘land van zijn’ en het ‘land van de dingen’ stroomt haar liefdesenergie vrijelijk naar je toe.

Lieve Laura, we wensen je een fijne en bijzondere verjaardag.  Met ’n lach en ’n traan. En denk eraan, die traan is als een pareltje in de zon, een pareltje van Anne’s liefde.