Lieve Anne,

Vorig jaar zo rond deze tijd kreeg de ziekte die je te pakken had greep op je lichaam. Je had zo ontzettend gevochten voor het leven, maar je raakte uitgeput. De ziekte was te groot en te gemeen.

Ik wil elke morgen de realiteit wel een hand schudden, maar kan dat de laatste dagen steeds minder. Ik voel me slapper, verdrietiger en minder energiek. Ik voel me zwaarder als anders. Hoewel ik niet graag achterom kijk, lijkt het alsof ik wordt meegezogen naar de tijd van vorig jaar. Naar de energie van vorig jaar.  Die tijd trekt aan me, als drijfzand onder mijn voeten. Het maakt het bewegen en het leven zwaar. [Read more →]