Brief aan Anne
Lieve Anne,
Vorig jaar zo rond deze tijd kreeg de ziekte die je te pakken had greep op je lichaam. Je had zo ontzettend gevochten voor het leven, maar je raakte uitgeput. De ziekte was te groot en te gemeen.
Ik wil elke morgen de realiteit wel een hand schudden, maar kan dat de laatste dagen steeds minder. Ik voel me slapper, verdrietiger en minder energiek. Ik voel me zwaarder als anders. Hoewel ik niet graag achterom kijk, lijkt het alsof ik wordt meegezogen naar de tijd van vorig jaar. Naar de energie van vorig jaar. Die tijd trekt aan me, als drijfzand onder mijn voeten. Het maakt het bewegen en het leven zwaar.
Lief schatje, wat moet jij allemaal gevoeld hebben, waarom moest jij zo lijden. Waarom mocht je niet verder, je had het zo ontzettend verdiend. Waarom…., waarom……zijn vragen die nu weer constant door mijn hoofd spoken.
En ik sta hier maar aan de zijlijn, schatje. Te kijken naar een wedstrijd die geen wedstrijd meer is, te kijken naar het leven die het leven niet meer is. Ik kan niet eens meer kijken door de tranen van mijn ogen terwijl ik dit aan je schrijf. Zo ontzettend mis ik je….
Ik hou van je Anne…..
7 comments
Hee Lieve Daan, Mariette en Fred
Heel mooi gesproken. De tijd die nu verstrekt is moeilijk iedere dag moet ik er weer aan denken. Vorig ja rond deze tijd was het zo moeilijk.
Iedere dag keek ik op de site of er nog dingen waren gebeurd. Er is nog geen 1 dag voorbij gegaan zonder dat ik aan Anne dacht. Het zou ook niet anders kunnen.
Lieve Daan, Mariette en Fred ik wens jullie in deze nog steeds moeilijke tijd heel veel sterkte toe!
Lieve groetjes van Diede
:,(
Lieve Fred, Mariette en Daan,
Ik herken het ook heel erg, juist deze tijd gaan mijn gedachte vaker en vaker uit naar Anne en jullie. alsof het inderdaad in de “lucht” hangt want het gaat heel onbewust. Alsof het in onze lichamelijke tijdklok is ingeprent.
Met Anne en jullie nog extra in gedachten, veel liefs!
Lieve familie,
Ik denk super veel aan jullie! Heel veel liefs en doorgaan, doorgaan, doorgaan!
Kus Elya
het tweede deel van de documentaire van laura en anne staat op youtube!!!!!!!!!!
Ook ik zit met mijn hoofd steeds weer bij Anne… Met name tijdens het schilderen denk ik terug aan de emoties die ik vorig jaar voelde, en dan zit ik wederom met de kwast in mijn hand te huilen. Ongelofelijk dat het al bijna een jaar geleden is, heel veel sterkte en kracht, een beetje extra voor deze moeilijke dagen…
Liefs Roos
Lieve Fred, Mariette en Daan,
Wat denk ik veel aan jullie, net als zovelen om jullie heen deze dagen….Voel verdriet om jullie als ik de brief van Fred lees..zo voelbaar..
Denk aan jullie, liefs,
Barbara, Sam en Noa
Leave a Comment