Deze week was Opa Hoek jarig, zoals ze Opa noemde. Opa Hoek en Anne hadden iets met elkaar. Noem het chemie, energie of zielemaatjes. Dat was heel mooi te zien toen wij trouwden (Anne was toen anderhalf jaar oud)
In de gemeentelijke trouwzaal flirtte ze de hele tijd met Opa Hoek. Zodra ze kon liep ze al roepend ‘Opa’, ‘Opa’ (met de nadruk op pa) naar Opa Hoek waarbij ze de toenaderingen van de overige aanwezigen met speels gemak negeerde. Tot verdriet van die aanwezigen, die ook wel het kleine rond huppelende vrolijke meisje wilde knuffelen. Nee, het was Opa hier en Opa daar.

En dat bleef zo. Todat Opa later wegens zijn gezondheid veel te veel in ziekenhuizen moest verblijven. Anne kon daar niet tegen, Anne was heel erg bang voor ziekenhuizen, ging vaak niet mee en als ze meeging dan ging ze zover mogelijk van Opa afstaan. Nee, dat vond ze maar niks, Opa in al de ziekenhuizen. Anne ontwikkelde een allergie voor ziekenhuizen en ziek zijn.

Todat Anne zelf eind mei 2005 naar het ziekenhuis moest (Anne was daavoor nooit ziek geweest) [Read more →]