De roes is als een dun laagje om de rouw heen.

Het voorkomt al te grote pijn, voorkomt te denken en te voelen. Het maakt je soms gedachteloos en gevoelloos.
Maar de roes roest als het ware. Het bladdert langzaam af. De realiteit prikt er af en toe door heen en veroorzaakt dan diepe emotionele pijn, als een een scheermesje dat door de ziel snijdt. [Read more →]