Het is nu drie weken geleden dat onze lieve Anne op een wolk van zo veel liefde is heen gegaan, naar haar “land van Beter Zijn”.
We leven we nog steeds in een soort van roes. We genieten nog steeds enorm van de dienst van 13 februari. En we zijn onder de indruk van de overweldigende warme reacties via de post en/of berichtjes op het gasten boek, of via het boekjevooranne@gmail.com.

Het leven is dubbel. Waar vroeger na de pijn de lach kwam, zoals na de nacht de dag kwam, of na de regen de zonneschijn, nu lijken die niet meer na elkaar te komen, maar tegelijkertijd. Pijn om het gemis aan Anne gaan hand in hand met het genieten van Daan tijdens Disney. Verdriet en dankbaarheid lopen omarmd naast elkaar. Huilen en lachen zijn twee handen op een buik. Maar ook lijkt het gevoel soms zover weg. Op de uitkijk voor de te grote pijn. Mixed emotions. Zwart en wit wordt grijs. Waar de nacht overgaat in de dag zit de schemering. We moeten net zo als Anne het leven weer gaan kleuren.

Hieronder laten we twee belangrijke mensen aan het woord over Anne: Allereerst Hans,
haar meester in de brugklas van de vrije school Michael college. Hij hield onderstaande toespraak tijdens het afscheid van Anne.
Daarna komt juffie Saskia aan het woord. Zij was haar juffie van klas 4 t/m 6 (groep 6 t/m 8) van de Rudolf Steiner vrije school.

[Read more →]