"Je bent pas echt dood als je wordt vergeten"
Als reiziger weet je soms niet waar je uit komt. Zo ook met het opzetten van een website en een blog. Het is begonnen als communicatiemiddel van ons uit om de mensen om ons heen te informeren, zodat wij zoveel mogelijk energie aan Anne en Daan konden blijven geven.
Dat er zoveel belangstelling voor zou komen, dat zoveel mensen op onze reis ons zouden gaan steunen was verbazingwekkend. Hoewel ook weer niet echt. Anne weet door haar persoonlijkheid mensen te verwarmen met liefde en vreugde. Dat straalde natuurlijk ook door via de website.
We hebben ook heel veel gehad aan de website. Daardoor konden we voelen dat we niet alleen stonden, een gevoel van saamhorigheid in de strijd die Anne moest voeren. Zoveel kaarten, berichtjes heeft Anne gehad, het waren allemaal ruggesteuntjes voor haar en voor ons. Het heeft haar strijd zeker lichter gemaakt.
februari 15, 2008 7 Comments
Toespraken van Fred en Francine
Toespraak van Fred namens het gezin.
Lieve, dappere, vrolijke, inspirerende Anne,
Wat zijn wij toch ontzettend rijk en trots,
opdat we jouw vader, moeder en broertje mochten zijn.
Je hebt ons leven verrijkt, en niet alleen van ons,
maar van ooo zoo vele mensen om je heen.
Wij waren de gelukkigen, die van zeer dichtbij,
van jouw warmte, jouw vrolijkheid
en onvoorwaardelijke liefde mochten genieten.
Voor je zorgen was dan ook nooit een opoffering,
maar altijd een zeer grote gunst.
Zoals Daan jou zijn beenmerg gaf,
het grootste kado wat hij je ooit kon geven,
en het grootste kado, Anne, wat je kon ontvangen.
februari 15, 2008 2 Comments