Lieve mensen,

4 jaar geleden was het Anne’s laatste avond en nacht.. onze laatste samen…
De gedachte en gevoelens zijn echter als gisteren.. en ook al probeer je er niet teveel aan te denken.. gedachten komen voorbij als wolken in de lucht.

Vandaag gaf ik workshops.. en dan vloog er zo’n wolk van gedachten over me heen.. met tranen achter mijn ogen ging ik zo goed als mogelijk door… maar van binnen verscheurt je hart.. ik mis haar zo…

Ik weet nog goed dat er een zuurstof machine in de kamer naast ons werd geïnstalleerd.. zodat ik Anne af en toe wat zuurstof kon geven als ze het benauwd had… we wilde koste wat het kost voorkomen dat ze het benauwd zou krijgen..

Ik weet nog goed.. dat ze me voor het laatst aankeek.. met een wijde blik..
Ik weet nog zo goed dat ze stopte en langere pauzes hield tussen haar ademhalingen..
Ik weet nog zo goed dat ze uiteindelijk in mijn armen is gestorven.. omringd door ons drieën..

Hoe kan ik dit vergeten.. nooit meer…
Al is het 4 jaar geleden.. voor ons is het als gisteren.. iedere dag…

Dank jullie wel voor de lieve kaartjes en berichtjes en het bezoeken van dit blog.. We merken dat Anne nog in velen harten voortleeft… en dat doet ons heel goed..

Liefs van Mariette, Fred en Daan