Posts from — februari 2012

Lieve mensen,

Veel wordt aan mij gevraagd .. Hoe beleef je zo’n dag? Ik wil een poging wagen om daar een antwoord op te geven…

Tja.. Ik heb natuurlijk slecht geslapen.. Anne was tenslotte in de nacht/vroege ochtend van 8 februari van ons heen gegaan.. De nacht is alsof je het herbeleeft.. je kan de slaap niet vatten.. je bent gevuld met een onbepaalde onrust in je.. de details komen terug tot het moment dat Anne overleed…. en dan verwacht je dat de vogeltjes massaal gaan fluiten.. wat zo bijzonder was toen… maar nu bleef het stil… en ik viel in slaap..

De woensdag hebben we met ons drieën en haar hartsvriendinnen Laura en Rozemarijn heel rustig aan gedaan.. een kabbelende dag, waarvan je weet dat die voorbijgaat maar nog wel door moet.. En mijn gevoel schippert op zo’n dag tussen ‘ jantje lacht/jantje huilt’ . Alsof er geen scheiding is meer tussen die twee.. je lacht om de leuke anekdotes over Anne.. en op hetzelfde moment huil je omdat ze er niet meer is.. je maakt plezier en grapjes, maar je weet dat er ook die andere kant eraan zit. Alsof de schaduw met de zon om voorrang vecht.

Aan het eind van de dag hebben we kaarsjes opgestoken in Meersel dreef.. dat is een traditie geworden.. En waar we ook vaak kwamen toen Anne nog in ons midden was.

En thuis, in de avond, kijk je op de site.. en dan merk je dat Anne nog voort leeft in zo vele harten.. meer dan 500 unieke bezoekers op die dag.. voor ons een tastbaar bewijs dat ze niet vergeten is… want dat is toch je grootste angst als ouder.. want als je vergeten wordt, dan ben je pas echt dood..

Jullie allen hebben Anne massaal even herdacht.. wellicht even in haar hart gesloten.. Jullie hebben daarmee ons ook een hart onder de riem gestoken.. Het sterkt ons om met het gemis van Anne om te kunnen gaan… We zijn jullie heel erg dankbaar..
Liefs Mariette, Fred en Daan en *Anne*

Lieve mensen,

4 jaar geleden was het Anne’s laatste avond en nacht.. onze laatste samen…
De gedachte en gevoelens zijn echter als gisteren.. en ook al probeer je er niet teveel aan te denken.. gedachten komen voorbij als wolken in de lucht.

Vandaag gaf ik workshops.. en dan vloog er zo’n wolk van gedachten over me heen.. met tranen achter mijn ogen ging ik zo goed als mogelijk door… maar van binnen verscheurt je hart.. ik mis haar zo…

Ik weet nog goed dat er een zuurstof machine in de kamer naast ons werd geïnstalleerd.. zodat ik Anne af en toe wat zuurstof kon geven als ze het benauwd had… we wilde koste wat het kost voorkomen dat ze het benauwd zou krijgen..

Ik weet nog goed.. dat ze me voor het laatst aankeek.. met een wijde blik..
Ik weet nog zo goed dat ze stopte en langere pauzes hield tussen haar ademhalingen..
Ik weet nog zo goed dat ze uiteindelijk in mijn armen is gestorven.. omringd door ons drieën..

Hoe kan ik dit vergeten.. nooit meer…
Al is het 4 jaar geleden.. voor ons is het als gisteren.. iedere dag…

Dank jullie wel voor de lieve kaartjes en berichtjes en het bezoeken van dit blog.. We merken dat Anne nog in velen harten voortleeft… en dat doet ons heel goed..

Liefs van Mariette, Fred en Daan