Ja..t is wat stil van mijn kant..

Een teken van pijn en verdriet….het is niet leuk om daar iedere keer over te schrijven…iedere keer te moeten constateren dat we Anne zo missen..

het leven gaat door…ongenadig soms…soms ook hard…

en rouw is geen lineair proces….het is een proces van vallen en opstaan…..iedere keer weer opnieuw opstaan…

We hebben Opa en Oma verhuisd…en dan gaat alles door je handen…en dan kom je nog heel veen Anne tegen..in kaarten..in foto’s…in briefjes de ze schreef voor opa of oma..

het zijn mooie pareltjes van Anne aan ons allen…

en wat fijn dat jullie de site zo trouw blijven bezoeken…toch een teken dat Anne inspireert en blijvend inspireert…Dank jullie allen..