Posts from — juli 2009

24 juli 2007 stortte onze wereld opnieuw in. De klap kwam eigenlijk nog harder aan als de eerste keer. Vanuit het heerlijke vakantieland Italie lag je een dag later in het ziekenhuis van Leiden. Van prachtige vergezichten ineens kijkend naar een blinde muur vanuit je ziekenhuisbed.  Van de dromen die je had ineens naar de harde realiteit, om te overleven. Van het zorgeloze kind zijn ineens nadenken over je eigen leven en de mogelijke dood.  Maar wat geen verschil maakte was je levenskracht, je optimisme, je humor, je zijn. Die straalde door alles heen. Daar moet ik nog vaak aan denken als ik het moeilijk heb. Ook nu weer. En die gedachte aan je verwarmt dan mijn hart schatje. Dank je liefje. Voor alles…

Hoi Liefje….

Daan heeft zijn laatste schooldag gehad. Zijn rapport is mooi en hij gaat dus over naar de 2de klas.   Net zoals jij toen…….

Ja, de vakantie is begonnen, maar liefje, het vakantiegevoel is er niet meer….Ok, op vakantie kan ik mijn werk achter me laten…maar mijn pijn en mijn verdriet neem ik altijd mee….waar ik ook ben. Het gemis gaat niet op vakantie, het klijft aan me net zoals de liefde die ik voor je heb.

Ik realiseer me dat ik je niet alleen mis…maar ook bv je hartsvriendinnen Laura en Rosemarijn. Ook voor hun is een vakantie zonder jouw aanstekelijke lach, je droge humor en je liefdevolle aandacht een andere vakantie geworden. Een vakantie waarin het gemis een plaats heeft ingenomen.

Maar vergis je niet schatje..de andere kant is dat ik nog steeds iedere dag weer energie krijg als ik je lach hoor in mijn oor, je liefde voel in mijn hart, je blik in je ogen mij weer doen smelten van geluk, je hand weer voel in mijn hand. “Walking in the rain with te one i love”…schiet me te binnen. Ja schatje..als het straks gaat regenen ga ik buiten staan en denk aan jou…alsof we samen door de regen rennen….dat is mijn vakantiegevoel…

Hou van je moppie….

Twee jaar geleden, eind juni 2007 zong Anne in het schoolkoor.
We zijn naar het optreden gegaan en het was erg mooi.
Een liedje vond Anne erg mooi en speciaal om te zingen…”My heart will go on”.

Nog geen maand later lag Anne in het ziekenhuis……
7 maanden later werd dit liedje ontroerend gezongen door haar klasgenootjes tijdens de afscheidsdienst van Anne.

Nu, afgelopen week, twee jaar verder, zingt Daan in hetzelfde schoolkoor, net zoals Anne toen….
Weer wordt het ‘my heart will go on” gezongen….voor ons is dat lied te heftig…het gedraagt zich als een snelweg naar ons gemis en verdriet…

Daan, je deed het voor Anne zei je….je deed het fantastisch….

You’re here, there’s nothing I fear
And I know that my heart will go on
We’ll stay forever this way
You are safe in my heart
And my heart will go on and on