Lieve Anne,

Oma Hoek is vandaag 80 jaar geworden.   5 jaar geleden schreef je dat mooie gedicht. We waren tot tranen ontroerd toen jij dat voorlas op Oma’s 75 ste verjaardag. Zo indrukwekkend mooi, zo intens lief,  zo echt, zo jij….

Nu, vandaag zijn we ook weer ontroerd, maar ook met tranen van verdriet……tranen als indrukwekkende parels van onze liefde die we voor je voelen…..

Dag liefje, vier je mee……

Lieve Oma,
Als zonnestralen dansen in jouw ogen,
gaat er een klein lichtje door mijn hart.

Ik kijk naar ze, ik vind ze fijn,
ze geven me plezier om met jou te dansen,
ze geven me inzet om dit te doen.

Ik heb me nog nooit zo fijn gevoelt,
Jouw ogen twinkelen in de donkere nacht,
Ik zie ze soms heel dichbij, soms heel ver weg.

Ik zie jouw gezicht als de zon in de bron van de aarde.
Die mij volgt tot aan de overkant.

Jij oma leert mij hoe ik het later van jou over kan nemen.
Dan kijk je me met een opgewekt gezicht aan en zegt:
Jij zult altijd mijn kleine meid zijn, ik zal je volgen tot aan de overkant,
want met een blij gezicht kun je overal met me mee
waar je ook bent.

xxx Anne van Hoek