Lieve Anne,<\/p>\n
Vorig jaar zo rond deze tijd kreeg de ziekte die je te pakken had greep op je lichaam. Je had zo ontzettend gevochten voor het leven, maar je raakte uitgeput. De ziekte was te groot en te gemeen.<\/p>\n
Ik wil elke morgen de realiteit wel een hand schudden, maar kan dat de laatste dagen steeds minder. Ik voel me slapper, verdrietiger en minder energiek. Ik voel me zwaarder als anders. Hoewel ik niet graag achterom kijk, lijkt het alsof ik wordt meegezogen naar de tijd van vorig jaar. Naar de energie van vorig jaar.\u00a0 Die tijd trekt aan me, als drijfzand onder mijn voeten. Het maakt het bewegen en het leven zwaar.<\/p>\n
Lief schatje, wat moet jij allemaal gevoeld hebben, waarom moest jij zo lijden. Waarom mocht je niet verder, je had het zo ontzettend verdiend. Waarom…., waarom……zijn vragen die nu weer constant door mijn hoofd spoken.<\/p>\n
En ik sta hier maar aan de zijlijn, schatje. Te kijken naar een wedstrijd die geen wedstrijd meer is, te kijken naar het leven die het leven niet meer is. Ik kan niet eens meer kijken door de tranen van mijn ogen terwijl ik dit aan je schrijf.\u00a0 Zo ontzettend mis ik je….<\/p>\n
Ik hou van je Anne…..<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Lieve Anne, Vorig jaar zo rond deze tijd kreeg de ziekte die je te pakken had greep op je lichaam. Je had zo ontzettend gevochten voor het leven, maar je raakte uitgeput. De ziekte was te groot en te gemeen. Ik wil elke morgen de realiteit wel een hand schudden, maar kan dat de laatste […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[24],"tags":[],"class_list":["post-338","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-brieven-aan-anne"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t