Het is bijna 4 maanden geleden dat Anne ons verliet om naar “het land van beter zijn” te gaan. Tijdens het afscheid werden er zelfgemaakte borden gebruikt om alle bloemen in te steken. Die borden hebben we natuurlijk bewaard, gekoesterd en in onze tuin een permanente plek gegeven.<\/p>\n
We hebben de natuur zijn beloop laten gaan. De bloemen verwelkte zoals het hoort. Soms werden er wat bloemen uit gepikt door vroege vogels die materiaal verzamelen voor het bouwen van hun nestjes. Wat over blijft is een prachtig palet van droogbloemen met af en toe nog een verdwaalde button op het bord. Het is een mooi en natuurlijk proces.<\/p>\nngg_shortcode_0_placeholder\n
Onder het bord heeft Mariette (zij heeft echt groene vingers maar put hier ook troost uit) Lathyrus geplant. De Lathyrus (ofwel de sier erwt) is een zelfhechtende klimplant. Als een wondertje rijgen ze zich rond gaas of ranken, van het licht af ,daarna er weer naar toe, maar altijd wikkelen zich zich om de rank!!<\/p>\n
Mariette heeft wat gaas richting het bord van Anne gestoken. Zodat de Lathyrus zich op een natuurlijke manier in het bord kan planten. We hopen dat het gaat werken. We zullen jullie natuurlijk via foto’s op de hoogte houden van dit natuurlijk proces (met een klein beetje hulp).<\/p>\n
Uit het boekje voor Anne volgt hiet nog een voetstap, geschreven op 9 februari 2008 ,met toestemming gepubliceerd. Het is een eerbetoon aan Anne. Dank daarvoor.<\/p>\n
Dag lieve, sterke, dappere, inspirerende familie,<\/em><\/p>\n <\/em><\/p>\nIk durf bijna niet te schrijven, want jullie kennen mij en mijn dochter niet.<\/em><\/address>\nVoel me haast een indringer.<\/em><\/address>\nToch doe ik het omdat Anne ook bij ons een voetstap heeft achtergelaten.<\/em><\/address>\n <\/em><\/address>\nVia John (papa van Anique) maakten we kennis met Anne, en mijn dochter Helen ging direct buttons verkopen op haar middelbare school.<\/em><\/address>\nZe is ook 13. Ze is heel erg opstandig dat jonge mensen dit blijkbaar kan overkomen. <\/em><\/address>\nZe is nu ook erg verdrietig. Gaat haar spreekbeurt nu over leukemie houden, want “mensen moeten maar eens weten dat daar niets leuks aan is”.<\/em><\/address>\n <\/em><\/address>\nDoor Anne heeft ze geleerd wat belangrijk is en wat niet: het vermogen tot relativeren.<\/em><\/address>\nAnne heeft haar geleerd wat doorzettingsvermogen \u00e9cht betekent.<\/em><\/address>\nZonder dat ze elkaar persoonlijk hebben gekend heeft Anne een onuitwisbare voetstap nagelaten.<\/em><\/address>\nWat mogen jullie ongelofelijk trots zijn op jullie prachtige Anne!<\/em><\/address>\n <\/em><\/address>\nIk kan maar amper de diepte peilen van jullie verlies.<\/em><\/address>\nIn liefde loslaten is misschien wel het allermoeilijkste om te doen..<\/em><\/address>\nIk heb daar heel diep respect voor.<\/em><\/address>\nOnderschat niet de voetstappen die jullie zelf nalaten.<\/em><\/address>\n <\/em><\/address>\nmet warme groet,<\/em><\/address>\n Stans Vriens en<\/span><\/em><\/p>\n Helen Rijzewijk<\/font><\/em><\/p>\n <\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Het is bijna 4 maanden geleden dat Anne ons verliet om naar “het land van beter zijn” te gaan. Tijdens het afscheid werden er zelfgemaakte borden gebruikt om alle bloemen in te steken. Die borden hebben we natuurlijk bewaard, gekoesterd en in onze tuin een permanente plek gegeven. We hebben de natuur zijn beloop laten […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[10,11],"tags":[],"class_list":["post-283","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-fotos","category-voetstappen"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t