{"id":183,"date":"2008-03-16T22:11:13","date_gmt":"2008-03-16T21:11:13","guid":{"rendered":"http:\/\/www.annevanhoek.nl\/annevanhoek.nl\/?p=183"},"modified":"2008-04-02T11:26:29","modified_gmt":"2008-04-02T09:26:29","slug":"toespraak-van-harriet-en-hartsvriendin-laura","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.annevanhoek.nl\/?p=183","title":{"rendered":"Toespraak van Harriet en hartsvriendin Laura"},"content":{"rendered":"

Lieve mensen, jullie hadden nog een toespraak tegoed van Laura en Harriet, onze vriendin en moeder van Anne’s hartsvriendin Laura. Wat knap gedaan van je, Laura om zo jong maar al zo krachtig je hartsvriendin toe te kunnen spreken.
\n<\/span><\/p>\n

De toespraak is gehouden op 13 februari tijdens de afscheidsdienst van Anne. Voor de goede orde: de tekst uitgesproken door Harriet is in het groen, van Laura in het blauw.<\/span><\/p>\n

(Harri\u00ebt)<\/u><\/span><\/p>\n

Ach lieve, lieve Anne<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Zo had het toch niet moeten gaan\u2026<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Dat wij nu z\u00f3, hier naast jou moeten staan.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Dat we afscheid moeten nemen van jou, lieve schat,<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Dat we je nu al zo vreselijk missen, Anne, weet je dat?<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Al die jaren dat je zo vanzelfsprekend bij ons hoorde<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Zien te vangen in voetstappen, zien te vangen in woorden,<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Die toch onmogelijk kunnen beschrijven<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Hoe intens jij in onze levens aanwezig zult blijven,<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Die maar ten dele recht doen aan wie en hoe jij was,<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Zoals wij jou mochten kennen vanaf de kleuterklas.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

<\/p>\n

Van voetstapjes van het vierjarige snoesje,<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Dat verlegen aan Laura\u2019s handje over onze drempel stapt,<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Tot de soms stampende voeten van de puber<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Die door moeilijke ervaringen te jong teveel van het leven snapt,<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Via vele vele stappen die vrolijk en enthousiast <\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

samen met die van Laura<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

onze deur \u00e8n die van jullie <\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

hebben platgetrapt\u2026<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Foto\u2019s in albums, vele in dozen,<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

De meeste echter in ons hoofd en in ons hart<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Waar te beginnen, lieve Anne?<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

(Laura )<\/u><\/span><\/p>\n

Weet je nog?<\/strong><\/span><\/p>\n

Al die kinderfeestjes in piratenpakjes<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

en als Oosterse prinsessen.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

En die knutselfeestjes bij jou thuis.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

En later gaven wij het eerste echte discofeest<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

voor de hele vierde klas<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

m\u00e8t limbodansen en onze vaders als dj\u2019s.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Oh Help, als Fred nou maar niet mee gaat zingen!<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Later gingen we voor n feest <\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

altijd uitgebreid samen tutten, n feestje Voor t feestje.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Ach, Wat zou t leuk zijn geworden,<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Ons grote feest in september wat niet door kon gaan!<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

En Weet je nog?<\/strong><\/span><\/p>\n

De vakanties samen,<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Schelpen zoeken aan het strand bij Oostkapelle,<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Zwemmen in een natuurmeertje<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

en zingen rond het kampvuur in Alphen,<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

kamperen en wandelen in Frankrijk<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

en kaarsjes aansteken bij Bernadette in Nevers.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

En jammer genoeg ook vakanties die WEER niet door konden gaan<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Samen wieden in het volkstuintje, wauw wat n mooie bloemen!<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Samen op tennisles, niet ons ding! Later samen naar de Stilte; nou ja stilte?!<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Tot wanhoop van de danslerares hadden we altijd de slappe lach..<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Weet je nog?<\/strong><\/span><\/p>\n

Al die logeerpartijtjes met gegiechel tot diep in de nacht<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

En dat jullie deden of jullie sliepen<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

maar ondertussen onder de dekens<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

stiekem dvdtjes zaten te kijken.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

En dat jullie uitvoerig de laatste verliefdheid van Laura<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

bespraken en jij Laura daarover ernstige adviezen gaf:<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Nou Lau, hij heeft inderdaad hele mooie ogen, <\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

maar verder is ie echt niks voor jou,hoor….<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Tijdens zo\u2019n logeerpartij leerde je ons eens shampooflessen open te knippen,<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

omdat er altijd zoveel in een schijnbaar lege fles achterblijft.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Sindsdien gooi ik altijd met enig schuldgevoel niet opengeknipte flessen weg.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n


\n<\/span><\/p>\n

Weet je nog, Anne?<\/strong><\/span><\/p>\n

Dat ik beslist niet met de zusjes mee naar de nieuwe school wilde.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Never nooit niet zonder Anne! had ik geroepen,<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Maar de Rudolph Steiner vonden we wel super<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Dus gingen we een jaar later gewoon samen! <\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Het was een heerlijke tijd bij juffie Sas.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

In het begin deden we net of we nichtjes waren,<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

We waren altijd twee handen op \u00e9\u00e9n buik,<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Maar we maakten ook graag nieuwe vrienden.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Weet je nog, schat?<\/strong><\/span><\/p>\n

Dat we met kerstballen in onze oren<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Naar de kerstmarkt gingen,<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

En al jaren samen met de kleintjes<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

sterretjes draaien op oudejaarsavond.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Dat mijn zusjes jouw zusjes zijn en jouw broertje ons broertje,<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Al baalt ie soms van al die meiden om zich heen!<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n


\n<\/span><\/p>\n

En Weet je nog <\/strong><\/span><\/p>\n

van het kerstkoekjes, croissantjes en appelbollen bakken?<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

In de eerste weken in het ZH, riep je eens boos;<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Ik wil nu naar jou thuis: appelbollen bakken!<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Het was het eerste wat we deden<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

toen je vele maanden later eindelijk weer eens bij ons was,<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

wat smaakten die toen speciaal…<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n


\n<\/span><\/p>\n

Weet je nog?<\/strong><\/span><\/p>\n

Dat we altijd jungle-meisjes speelden <\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

en later studentes,<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

We oefenden vast voor Maastricht, <\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

waar we samen voor arts wilden gaan studeren.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Of dat we fotomodellen waren en<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

mama\u2019s schoenen en kledingkast <\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

helemaal overhoop haalden.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Bij verjaardagen bij ons thuis deden we altijd <\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

voorstellingen voor het hele bezoek.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

En weet je nog <\/strong><\/span><\/p>\n

de koninginnedagen, <\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Op n kleedje met spullen, \u2019s avonds meer mee naar huis <\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

dan wat we hadden meegenomen. <\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

En dat we met een K3optreden meer ophaalden dan n halfjaar zakgeld!<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Wat hadden we het gezellig! We verveelden ons nooit!<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n


\n<\/span><\/p>\n

Weet je nog?<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Met z\u2019n viertjes op schildercursus op de Nieuwe Veste.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Dat jij aan mij vroeg of ik je 2e<\/sup> moeder wilde zijn, <\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

zoals Lau dat ook aan Mariette vroeg,<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

zo werden wij mama M en mama H<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

en wij werden even dikke vriendinnen.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Daar genoot jij met Laura van,<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Zoals mama en ik van jullie intense band genoten,<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Sinds jouw ziekzijn 3dubbel bewust!<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

En jullie plaagden ons vaak;<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Twee weken geleden in het ZH stuurde je mij(Laura) nog een smsje\u201d<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

\u201c<\/span>Help Lau, kom snel, die twee zijn hier en hebben weer zo\u2019n bui!\u2019<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

In die grapjes zat z\u00f3oveel warmte en liefde.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

En wat hebben we de afgelopen jaren, ondanks de ellende in de ziekenhuiskamer,<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

vreselijk met elkaar gelachen.<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n


\n<\/span><\/p>\n

We laten dankbaar al die herinneringen verder leven<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

In momenten van verdriet<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Zoals vogels zingen in de regen<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Anne, wij vergeten je niet!!<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Je blijft altijd en eeuwig mijn hartsvriendin<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

En voor altijd ons 5e<\/sup> meisje, voor altijd de 7e<\/sup> van ons gezin.<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n


\n<\/span><\/p>\n

Lieve, dappere Anne<\/strong><\/span><\/p>\n

Lieve, dappere Daan,<\/strong><\/span><\/p>\n

Lieve, dappere Jet en Fred,<\/strong><\/span><\/p>\n


\n<\/span><\/p>\n

Dood is niet dood, maar een andere vorm van leven<\/strong><\/span><\/p>\n

Je hebt je lichaam als een jasje uitgedaan,<\/strong><\/span><\/p>\n

Maar jouw ziel, jouw Zelf is gebleven,<\/strong><\/span><\/p>\n

En zal altijd blijven bestaan<\/strong><\/span><\/p>\n

Je bewustzijn, wie jij bent met alle gevoelens en gedachten,<\/strong><\/span><\/p>\n

Staat aan de andere kant van de sluier op ons te wachten<\/strong><\/span><\/p>\n

Waar wij helaas nog niet kunnen gaan.<\/strong><\/span><\/p>\n

Anne,<\/strong><\/span><\/p>\n

Jij gaat terug naar het licht, begeleid door je engelen,<\/strong><\/span><\/p>\n

Het licht waar wij vandaan komen en ook allemaal weer naar teruggaan.<\/strong><\/span><\/p>\n

Wat zul jij trots je innerlijke lichtje daar laten zien, dat nog mooier, helderder en sterker is dan ooit tevoren. Je zult in liefde worden ontvangen.<\/strong><\/span><\/p>\n

Anne, ik ben vreselijk trots op jou! Met respect, bewondering, blijdschap, pijn en vertedering heb ik jou zien vechten. Een gevecht wat niet te winnen was.<\/strong><\/span><\/p>\n

13 jaar, bijna 14\u2026Waarom? <\/strong><\/span><\/p>\n

Het is lastig een aardse betekenis hiervoor te vinden.<\/strong><\/span><\/p>\n

Maar Anne, ik weet dat je ons kan zien en horen, kijk eens rond,<\/strong><\/span><\/p>\n

Hoeveel mensen hier zijn gekomen! Al die mensen heb jij ergens aangeraakt, ontroerd,<\/strong><\/span><\/p>\n

Al die mensen zijn door jou en door jullie <\/strong><\/span><\/p>\n

gaan nadenken over kwetsbaarheid, over de ware zin van het leven, <\/strong><\/span><\/p>\n

over liefde, over de vraag of hun eigen innerlijke lichtje schijnt en <\/strong><\/span><\/p>\n

of het nog mooier kan schijnen.<\/strong><\/span><\/p>\n

Ik heb diep respect voor papa, mama en Daan, die al deze tijd zo dicht bij jou waren en die jou zo onvoorwaardelijk vol liefde hebben bijgestaan zonder ook maar een moment van je zijde te wijken. <\/strong><\/span><\/p>\n

Anne bedankt voor alles,<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

ik hou van jou !<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Lieve mensen, jullie hadden nog een toespraak tegoed van Laura en Harriet, onze vriendin en moeder van Anne’s hartsvriendin Laura. Wat knap gedaan van je, Laura om zo jong maar al zo krachtig je hartsvriendin toe te kunnen spreken. De toespraak is gehouden op 13 februari tijdens de afscheidsdienst van Anne. Voor de goede orde: […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[4,5],"tags":[],"class_list":["post-183","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-gedichten","category-toespraken"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t