Eindelijk wat foto’s van het afscheid van Anne. De foto’s zijn onbewerkt dus excuses voor de rode ogen ed. Hopenlijk geven de foto’s een indruk van de bijzondere warme en liefdevolesfeer tijdens het afscheid. We genieten er nog steeds van en putten er kracht uit. We willen tzt nog de muziek erbij zetten. Die was zo mooi en ontroerend.<\/p>\n
Hieronder het gedicht dat door Fieke werd voorgelezen. De tekst is van Noortje Korst ism met Annemiek vd Geijn. Dit gedicht is speciaal voor Anne geschreven.<\/p>\n
Drieluik van een dapper Mensenkind<\/strong><\/span><\/p>\n <\/p>\n TOEN<\/strong><\/span><\/p>\n een loflied hoop werd een ding van veren <\/p>\n NU<\/strong><\/span><\/p>\n Nu is zij moe hoop is een ding van veren STRAKS<\/strong><\/span><\/p>\n zo ziek zijn hoop blijft een ding van veren hoop is een ding van veren hoop Eindelijk wat foto’s van het afscheid van Anne. De foto’s zijn onbewerkt dus excuses voor de rode ogen ed. Hopenlijk geven de foto’s een indruk van de bijzondere warme en liefdevolesfeer tijdens het afscheid. We genieten er nog steeds van en putten er kracht uit. We willen tzt nog de muziek erbij zetten. Die was […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[6,1,4,5],"tags":[],"class_list":["post-171","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-afscheid-van-anne","category-uncategorized","category-gedichten","category-toespraken"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t
\nzong in mei
\neen dapper mensenkind
\nde sterren van de hemel toe
\nlevensmoed zat haar in het bloed
\nom haar in haar kracht te laten stralen
\nmoesten sterren naar de hemel dalen<\/span><\/p>\n
\ngenesteld in de ziel
\nen hoop gaf kracht
\nom door te gaan
\ndesnoods te vechten vvoor bestaan<\/span><\/p>\n
\nnu reist zij naar de sterren toe
\nvoorgoed
\nverlichting tegemoet
\nomdat het moet
\nomdat het bloed
\nniet doet wat moet<\/span><\/p>\n
\ndat nestelt in de ziel
\nen nu vervliegen moet
\nomdat aan veerkracht is ingeboet
\nen zij haar laatste veer nu laten moet<\/span><\/p>\n
\nleidt voorbij de pijn
\nnaar het ontslapen toe;
\nde grootste taak van leven
\novergaan is een zich overgeven
\naan donker dat verlichting is
\nvoorgoed bij vere sterren zijn<\/span><\/p>\n
\ndat nestelt in de ziel
\nin overgave zal dit kind
\nmet schreden, vederlicht
\naantreden in weids sterrenlicht<\/span><\/p>\n
\ndat nestelt in de ziel
\ner een nieuw begin
\nAnne
\nblijft wordt en is:
\nbelevenis<\/span><\/p>\n
\nis een ding van veren
\ndat uitvliegt naar het licht
\nze is en blijft een ster
\nAnne<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"