Lieve mensen,
\nDe foto’s van de afscheidsdienst komen wat later op de site. We zijn nog steeds aan het nagenieten van de afscheidsdienst van Anne. Zo mooi, zo een troost, maar ook zo trots op onze Anne. Het verzacht de pijn, die weliswaar steeds nadrukkelijker op de voordeur klopt.<\/p>\n
Hieronder nog de toespraak van Ron van de familie van Hoek.<\/p>\n
Lieve Anne, na een strijd die je gewoonweg niet kon winnen,<\/span> <\/p>\n En op \u00e9\u00e9n van de spaarzame wolken die ochtend zag ik je zitten.<\/span> Daaaag oom Ron, ik beloof je dat ik lekker lol ga maken, riep je<\/span> Toen je heel klein was kwamen wij kamperen bij jullie op camping Hillenraad<\/span> Ook troffen we elkaar bij opa en oma hier in Breda en later in Voorburg<\/span> Eind mei 2005 werd duidelijk dat je leukemie had en veranderde er veel in je tot dan toe zorgeloze leventje. Wat niet veranderde was je grenzeloze optimisme, je positieve instelling, je energie. Met al die positieve eigenschappen en met de steun en liefde van Fred, Mariette en Daan bood je weerstand, zoveel weerstand dat je er in 2006 bovenop kwam na een lang proces dat z\u2019n tol wel geeist had. <\/span> Terwijl je met het grootste gemak bergwandelingen maakte in de zomervakantie van 2007 stak die genadeloze ziekte toch de kop weer op.<\/span> Helaas werd dit bevestigd en voor de tweede keer stond je aan het begin van een lang en moeizaam proces met een ongewisse uitkomst. En weer was er die verbazingwekkende vechtlust, je optimisme, je positieve denken. Jij schonk je omgeving meer dan eens weer de energie, de moed en de overtuiging die nodig was om niet bij de pakken neer te gaan zitten. <\/span> Vanmorgen heb ik in gedachte een gesprek met Anne gehad: <\/span> Allemaal de groeten en een dikke kus van Anne<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Lieve mensen, De foto’s van de afscheidsdienst komen wat later op de site. We zijn nog steeds aan het nagenieten van de afscheidsdienst van Anne. Zo mooi, zo een troost, maar ook zo trots op onze Anne. Het verzacht de pijn, die weliswaar steeds nadrukkelijker op de voordeur klopt. Hieronder nog de toespraak van Ron […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"categories":[6,1,5],"tags":[],"class_list":["post-168","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-afscheid-van-anne","category-uncategorized","category-toespraken"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t
\nBen je afgelopen vrijdagochtend in alle vroegte begonnen aan je reis.<\/span>
\n\u201cOp een wolk van liefde naar het land van beter zijn\u201d.<\/span>
\nHet is niet toevallig dat die ochtend en de dagen daarna,<\/span>
\nde zon ons breeduit toegelachen heeft. Jij hebt de hemel geopend.<\/span><\/p>\n
\nWe hebben naar elkaar gezwaaid en ik merkte dat het goed was.<\/span>
\nVrolijk lachte je me toe, eindelijk bevrijd van zorgen en pijn.<\/span><\/p>\n
\nZo herinneren wij jou. Optimistisch, vrolijk, goedlachs, energiek<\/span>
\naltijd in voor leuke dingen, creatieve dingen, dingen samen doen <\/span><\/p>\n
\nLater hebben we een aantal keren met elkaar gekampeerd<\/span>
\nEn tussendoor kwamen Fred, Mariette, jij en Daan bij ons logeren<\/span>
\nOf wij logeerden bij jullie. Eigenlijk kon altijd alles en het was altijd gezellig.<\/span><\/p>\n
\nEen plek waar je ontzettend graag kwam, want ook bij opa en oma was je thuis<\/span>
\nJe speelde er met je neefjes en nichtjes en deed stoute dingen met je nichtje Rosa<\/span>
\nZoals aardbeitjes pikken uit de koelkast<\/span>
\nNu zegt oma vast dat ze dat wel wist, maar ze wist het niet hoor. <\/span><\/p>\n
\nKind wat heb je je bijzondere kanten getoond in die periode. Wat een levenslust, wat een vechtlust, wat een kracht, wat een positiviteit. Dit werkte ook stimulerend op je omgeving die het soms heel zwaar had. Jij overwon door de dappere strijd die je leverde, je was met recht een dappere strijder. <\/span><\/p>\n
\nAan je humeur was het niet te merken, aan je conditie evenmin, je zei ook dat je je goed voelde, maar Fred en Mariette merkten dat er iets niet in orde was.<\/span><\/p>\n
\nAl je vechtlust, je optimisme, je levenslust ten spijt, maar ook de enorme toewijding en liefde van familie, vrienden en bekenden, de leukemie had zich blijkbaar voorgenomen zich niet opnieuw door jou te laten verslaan. Daardoor kwam er een veel te vroeg einde aan jouw aardse bestaan. <\/span><\/p>\n
\nHoi oom Ron, hoe is het? Het gaat wel, maar we zijn wel verdrietig omdat we je fysieke nabijheid moeten missen en daar moeten we vreselijk aan wennen. Zeker Fred, Mariette en Daan. Wij allen gaan hen daar zoveel mogelijk bij helpen.
\nIn ons hart zal je altijd bij ons zijn, want je hebt zo\u2019n onuitwisbare indruk op ons gemaakt.
\nEn hoe is het met jou, Anne?
\nIk ben na een lange reis op een wolk van liefde aangekomen in \u2019t land van beter zijn. De reis ging heel snel, want er waren heel veel mensen die me vooruit bliezen. Het laatste stuk werd ik begeleid door allemaal engeltjes die de wolk van liefde voortduwden. Het is hier gaaf joh, echt gezellig en ik heb veel lol.
\nDoe je iedereen de groeten en geef ze een dikke kus.
\nDat zal ik doen Anne, jij de groeten en dikke kussen van allemaal en heel veel plezier. <\/span><\/p>\n