Liefde is leven, leven is liefde

Lieve mensen,

Wij zijn twee daagjes weggeweest naar Euro-Disney en Parijs. Het boeken hiervan kostte veel emotionele moeite. Het was altijd de bedoeling dat Anne natuurlijk mee zou gaan. Nu, ze is natuurlijk met ons meegereist, maar we hadden natuurlijk graag een schouder om haar heen gelegd in een karretje bij een spannende attractie, of een heerlijke nachtzoen gegeven na een vermoeiende dag, of een knipoog gegeven na een leuke opmerking, .. of,… of,… eindeloos of.

[Read more →]

Wat een warme reacties krijgen we op verschillende manieren over Anne en haar afscheidsdienst. Via kaartjes, brieven, berichtjes op het gastenboek etc..
Bijvoorbeeld vandaag belde het Amfia ziekenhuis op, om te Anne nogmaals te bedanken dat ze voor haar mochten zorgen. Ze hadden er veel van geleerd. Ze waren met een heel team van 7 man/vrouw naar het afscheid van Anne geweest. Anne heeft daar in korte tijd een spoor van liefde en betrokkenheid achtergelaten. Wij op ons beurt zijn door de kinderafdeling en ook toen Anne thuis lag in haar laatste week uitstekend en liefdevol verzorgd. Dank daarvoor.

[Read more →]

Lieve mensen,
De foto’s van de afscheidsdienst komen wat later op de site. We zijn nog steeds aan het nagenieten van de afscheidsdienst van Anne. Zo mooi, zo een troost, maar ook zo trots op onze Anne. Het verzacht de pijn, die weliswaar steeds nadrukkelijker op de voordeur klopt.

Hieronder nog de toespraak van Ron van de familie van Hoek.

Lieve Anne, na een strijd die je gewoonweg niet kon winnen,
Ben je afgelopen vrijdagochtend in alle vroegte begonnen aan je reis.
“Op een wolk van liefde naar het land van beter zijn”.
Het is niet toevallig dat die ochtend en de dagen daarna,
de zon ons breeduit toegelachen heeft. Jij hebt de hemel geopend.

[Read more →]

Als reiziger weet je soms niet waar je uit komt. Zo ook met het opzetten van een website en een blog. Het is begonnen als communicatiemiddel van ons uit om de mensen om ons heen te informeren, zodat wij zoveel mogelijk energie aan Anne en Daan konden blijven geven.
Dat er zoveel belangstelling voor zou komen, dat zoveel mensen op onze reis ons zouden gaan steunen was verbazingwekkend. Hoewel ook weer niet echt. Anne weet door haar persoonlijkheid mensen te verwarmen met liefde en vreugde. Dat straalde natuurlijk ook door via de website.

We hebben ook heel veel gehad aan de website. Daardoor konden we voelen dat we niet alleen stonden, een gevoel van saamhorigheid in de strijd die Anne moest voeren. Zoveel kaarten, berichtjes heeft Anne gehad, het waren allemaal ruggesteuntjes voor haar en voor ons. Het heeft haar strijd zeker lichter gemaakt.

[Read more →]

Toespraak van Fred namens het gezin.

Lieve, dappere, vrolijke, inspirerende Anne,

Wat zijn wij toch ontzettend rijk en trots,

opdat we jouw vader, moeder en broertje mochten zijn.

Je hebt ons leven verrijkt, en niet alleen van ons,

maar van ooo zoo vele mensen om je heen.

Wij waren de gelukkigen, die van zeer dichtbij,

van jouw warmte, jouw vrolijkheid

en onvoorwaardelijke liefde mochten genieten.

Voor je zorgen was dan ook nooit een opoffering,

maar altijd een zeer grote gunst.

Zoals Daan jou zijn beenmerg gaf,

het grootste kado wat hij je ooit kon geven,

en het grootste kado, Anne, wat je kon ontvangen.

[Read more →]

Lieve mensen,

wat was het een prachtig, warm en liefdevol afscheid.
Anne mocht binnenkomen in de kerk op de live klanken van Circle of Life.
gespeeld en gezongen door haar klas- en schoolgenootjes. Wat een indrukwekkende ontvangst.
Afwisselend werd Anne op een persoonlijke manier toegesproken en life toegezongen met koor of solo.
Aan het eind van de dienst zong Britt Koole (musicalster uit Tarzan) een voor Anne aangepaste nummer van “Jij woont in mijn hart”. Het nummer raakte ons in het hart. Zo mooi, zo met liefde gezongen, kippevel.

Ook de foto’s waren een prachtige aanvulling op de muziek. Zo ook de vele bloemen die een kleurig hart vormden.

Heel mooi en knap gedaan was de toespraak van Anne’s hartsvriendin Laura.
Dank jullie wel voor jullie prachtige woorden; Ron, Harriet, Fieke, Hans en Francine.
Bijzonder was ook de heel persoonlijke toespraak van Anne’s favoriete behandelende arts. Omdat die niet iedereen kon horen volgt hier de toespraak.

Lieve Anne,

Bijna 3 jaar geleden werd je op laffe wijze overvallen door een leukemie, waar geen kruid tegen gewassen leek. Toch kreeg je lichaam en je positieve geest de leukemie er onder en kwam je een paar maanden later naar Leiden voor een stamceltransplantatie. We hadden daarbij ook een beetje geluk, omdat Daan niet alleen de perfecte broer was, maar ook de perfecte donor bleek te zijn om de succeskans bij transplantatie zo groot mogelijk te maken.

Toen we elkaar ontmoette, was ik net terug van een jaar onderzoek doen in New York. Heerlijk om weer met kinderen te werken en helemaal met een meisje waar het direct zo mee klikte! Als kinderoncoloog kom je veel verschillende mensen tegen en je probeert iedereen zo goed mogelijk te helpen. Maar soms gebeurt er meer. Ik sta hier dan ook niet als je dokter, maar meer als een vriend, die samen met je geprobeerd heeft deze vreselijke ziekte eronder te krijgen.

Deze zomer kwam de leukemie terug. Ik zal nooit het contrast vergeten tussen jou, net terug van vakantie, in de bergen gelopen, vol levenslust, en de uitslagen: de leukemie was terug. We wisten op dat moment allemaal dat het heel erg moeilijk zou worden om de leukemie er nog een keer onder te krijgen, maar je ging vol goede moed aan de slag. Hoewel we direct begonnen met een hele heftige reactie op de medicatie, bleef je moedig doorknokken. Ook toen de chemotherapie niet was aangeslagen, bleef je er voor gaan en gingen we een experimenteel middel proberen.

Even leken we aan de winnende hand, maar na nog een experimentele behandeling kwam de leukemie weer keihard terug. Jij wilde nog van geen ophouden weten. Ik kan toch niet doodgaan? In overleg met collega’s in Rotterdam en Utrecht werd afgesproken daar nog een poging te wagen, maar het is ons niet gelukt. Toen we afscheid namen op 31 december, omdat ik je niet meer verder kon helpen, was je niet boos op me. Ik kreeg een prachtig zelfgemaakt schilderij van je, waar de zonnige kleuren vanaf stralen. Het hangt nu in mijn studeerkamer thuis en steunt me als dit werk me soms wel zwaar valt.

Als het even kon, Anne, ging je gewoon door met het leven. De kuren die je voor je kiezen kreeg, genoeg om een olifant plat te krijgen, droeg je manmoedig met de continue lieve zorg van je familie en vrienden. Zodra er weer een sprankje energie was, zat je bij Idols, Tarzan en deed je meer leuke dingen in een week, dan ik ooit voor mogelijk had gehouden. Ook al had je gehoord dat we je in Leiden niet meer beter konden maken, jij kwam de Wii’s aanbieden, die van de opbrengst van de buttonactie aangeschaft konden worden voor de stamceltransplantatie patiënten.

We kennen allemaal mensen die heel erg op zichzelf zijn ingesteld, net zo goed als we mensen kennen die zichzelf helemaal wegcijferen voor de ander. Anne had het bijzondere vermogen ontzettend veel te geven, zonder zichzelf daarbij te verliezen.

Bij al het verdriet dat ik voel, omdat ik Anne niet meer kan zien of horen, voel ik ook blijdschap dat ik haar ken, haar kan voelen, dat ze altijd bij me zal blijven en dat ze zelf niet meer hoeft te lijden. Anne wilde graag kinderoncoloog worden, ik zou het nu even niet willen zijn. Maar de energie van Anne blijft en zal mij helpen te blijven proberen gezinnen die door kanker bij kinderen getroffen worden, zo goed mogelijk bij te staan.

Lieve Anne, je hebt in veel kortere tijd dan de meeste mensen krijgen, zoveel mensen kunnen laten meegenieten van je levenskracht en energie. Rust nu uit van de zware strijd die je hebt geleverd en geniet van het beter zijn.

Na de dienst hebben we ballonnen opgelaten. Ze verdwenen langzaam maar o zo mooi in de mist. En de die harten ballonnen van ons cirkelde om elkaar heen, altijd dichtbij elkaar in de buurt blijvend. Symbolisch. Zo willen wij de komende tijd ook weer gaan leven. Dicht bij elkaar.

Van de kerk naar het uitvaartscentrum was er een stoet van 60 auto’s. Anne kreeg een politie-escorte en elk kruispunt op de weg was afgezet door de politie. (Bedankt John en de politie van Breda voor dit eerbetoon aan Anne)

In het crematorium kon ieder op zijn/haar eigen wijze wat persoonlijker afscheid nemen van Anne. Kinderen staken kaarsjes aan.
In kleine kring hebben we in het bos nog een chinese Wish candle de lucht ingelaten als symbool van loslaten.

We hebben de dag als heel bijzonder liefdevol en mooi ervaren. Het geeft ons kracht en biedt ons troost om de komende moeilijke tijd door te komen.

Wij willen jullie allemaal bedanken voor het afscheid wat jullie Anne hebben gegeven. Jullie hebben Anne en ons de afgelopen jaren ontzettend gesteund, ieder op zijn/haar eigen wijze.
Die collectieve sfeer van liefde, warmte en verbondenheid was vandaag heel voelbaar. Anne is daardoor op een heel grote wolk van liefde weggevlogen.

Ook willen wij de volgende mensen bedanken. zonder hun inzet was deze prachtige dienst niet zo mooi geworden: Huub, Jos, Annemarie en John bedankt voor jullie hulp. Maar ook de vele vrijwilligers, de school van Anne, bijzonder bedankt.

Namens Anne en dankzij jullie kunnen we 1975 euro overmaken aan de stichting KiKa. Wat een mooi resultaat.

Lieve mensen, nogmaals bedankt voor alles.

PS. Bijdrage voor het boekje van Anne zijn nog steeds heel erg welkom.

Terwijl Anne boven ligt in haar eigen bedje, omringd door kaarsjes, hebben wij vandaag met neefjes, nichtjes en Anne’s beste vriendinnen in alle liefde aan haar kistje geknutseld. Een hele bijzondere ervaring voor ieder van ons. We zijn heel blij met het resultaat. Echt zoals Anne het ook gemaakt zou kunnen hebben.

Heel erg bedankt voor alle lieve en mooie berichtjes, voetstappen voor het “boekje voor Anne” (nog steeds welkom) en alle kaarten en brieven.
Het wordt een mooi en bijzonder afscheid. Graag tot woensdag.

Lieve mensen,

We zijn een mooi afscheid voor Anne aan het voorbereiden in de Mariakerk.

We vragen aan jullie om 1 bloem voor Anne mee te nemen.
Anne’s vrolijkheid vraagt om een dress-code waarin jij je prettig voelt.
Anne heeft vele voetstappen in haar te korte leventje achtergelaten. Het kan daarom best druk worden, komt u svp op tijd.
Achterin de kerk ligt papier waarin je een korte groet aan Anne en familie kunt schrijven.
Het gastenboek kunt u nu natuurlijk ook als een digitaal condeolanceregister gebruiken.
Achterin de kerk kunt u ook als u wilt een donatie geven aan de stichting KiKa: (Kinderen Kankervrij)

Voor alle duidelijkheid: we sturen geen uitnodiging per post. De uitnodiging gaat dus via deze website en de krant van zaterdag 9 februari in de Stem.

Het afscheid begint a.s. woensdag om 13.30 in de Mariakerk in Breda.

Uit naam van (en door een aantal) leerlingen van klas 8a is er een familiebericht geplaatst in de Stem van morgen. Graag willen we jullie dit bericht laten zien;

8 februari 2008
Onze superlieve vriendin en klasgenoot

Anne van Hoek

is vanochtend op een wolk van liefde naar het land van ‘BeterZijn’ gevlogen.
We gaan je verschrikkelijk missen, maar vinden het fijn dat je nu geen pijn meer voelt.
En we weten; Je zal altijd bij ons zijn

Namens klas 8a
Michaël College Prinsenbeek

Anne,

We liggen naast je, liefje
als een deken om je heen.
Je armen hengelen naar ons
naar ons hoofd, onze handen,
we laten ons zo graag vangen.

We delen de pijn en het verdriet,
we delen de onrust, we delen de rust,
bovenal delen we de intense liefde,

het is OK, schatje, je mag gaan.

Lieve mensen,

We willen Anne een mooi afscheid geven.
Jullie zijn welkom a.s. woensdag 13 februari om 13.30 in de Mariakerk in Breda. Daar kunnen jullie afscheid nemen van Anne.

Het is Anne’s wens om gecremeerd te worden, zodat ze altijd bij ons in huis kon wonen.
We zijn nog steeds ontzettend blij met iedere bijdrage (verhaal, enkele herinnering, foto’s etc) voor het boekje voor Anne.
Je kunt het sturen naar boekjevooranne@gmail.com

Hieronder de officiele rouwadvertentie. Dit is in plaats van schriftelijke uitnodiging.

Anne
Jij woont in mijn hart
Heel diep hier in mijn hart
Waar liefde is, warmte en veiligheid
Jij woont in mijn hart
En nooit wil ik jou kwijt
Jij woont hier in mijn hart, altijd

Onze lieve, dappere, sterke, grappige en inspirerende Anne
is aan haar laatste reis begonnen naar “het land van beter zijn”.
Anne is in onze armen heengegaan,
op een grote wolk van liefde.

Anne van Hoek

Ze is 13 jaar geworden.

Daan
Fred en Mariëtte
Familie en vrienden

8 februari 2008
Hillenraadstraat 11
4834 JD Breda

Wij nodigen u uit om samen met ons afscheid te nemen van Anne op woensdag 13 februari om 13.30 uur in de Mariakerk, aan het Mariaplein 1 te Breda.

In kleine kring zullen wij Anne begeleiden naar het uitvaartcentrum.

Gelegenheid tot condoleren graag alleen schriftelijk voor aanvang van de bijeenkomst in de kerk.

Vriendelijk verzoeken wij één enkele bloem voor Anne mee te brengen.

In plaats van bloemstukken graag een donatie aan KiKa (Kinderen Kankervrij).
De collectebussen staan achter in de kerk.