Liefde is leven, leven is liefde

Anne heeft rustig geslapen. De koorts is weg, alleen de misselijkheid is wat gebleven. Maar Anne krijgt daar nu medicijnen voor (of tegen;-)

Anne heeft wat lichte reacties op het nieuwe medicijn: misselijkheid en overgeven, koortsrillingen en koorts. Wellicht moeten we daardoor wat langer blijven in Leiden. Anne slaapt nu lekker rustig.

Anne heeft de het nieuwe middel goed verdragen. Het is in drie uur ingelopen. Anne blijft nog wel even onder regelmatige controle maar de monitor is al losgekoppeld. Anne blijft tot morgenmiddag onder controle
Als we hier uit het raam kijken zien we de zon door de rookpluimen die jullie allemaal hebben veroorzaakt. Wat een geweldig uitzicht. Ontzettend bedankt voor al die brandende kaarsjes.

Pas nu om 12.50 zijn we begonnen met het middel. Duimen allemaal.

Vandaag zijn we voordat we naar Leiden gingen, even aan het strand geweest. Om lekker uit te waaien en frisse energie op te doen.
Nu, wij wilden een oproep doem om morgen vanaf 9.00 uur kaarsjes te branden, te bidden, te duimen, te mediteren of positieve energie te sturen, en gezien de reacties op het gastenboek gaat dat zeker gebeuren.
Morgen om 9.00 krijgt Anne het nieuwe middel toegediend. Anne zal 24 uur onder allerlei vormen van bewaking staan. Als het goed gaat zal Anne daarna (dus woensdagmiddag) weer naar huis mogen.
O ja, jullie krijgen allemaal de hele lieve groetjes van Anne.

Ps. En Anne wil haar klas heel erg bedanken voor het leuke kado (digitale fotolijst) dat ze gekregen heeft.

Samen in bed lol maken

Anne heeft vandaag veel vriendinnen op bezoek gehad. Laura, Aniek, Fay en Rozemarijn. Ze heeft kadootjes gehad van school. Heel erg bedankt. Het was een gezellige boel.
En natuurlijk heeft ze ook weer wat geknutseld. Al met al een heel gezellige dag.

Morgenochtend vertrekt Anne’s klas op werkweek. Anne wenst ze allemaal een hele leuke week toe. En ze is natuurlijk erg benieuwd naar jullie verhalen.

Daan en Anne pakken kadootjes uit

Anne heeft een hele goede dag; na wat uitslapen heeft ze ge-msn-ed, genoten van de post en lekker geknutseld. En Laura is vanmiddag ook nog langs geweest. s’Avonds heeft ze groentetaart van Emile gegeten. Die was erg lekker.
Vanavond gaan we weer een aflevering van de serie “Lost” kijken. Verslavend hoor, die serie. Sinds een week of twee kijken we die serie op dvd-tjes. We zijn nog bij het eerste seizoen dus we hebben nog wat afleveringen te gaan gelukkig.

Anne heeft gisteravond een opvallend goede avond gehad. Kan ook niet anders door al die kaarsjes en liefde die naar haar toegestuurd werden. We hebben met z’n allen tv gekeken, en ondertussen werden de voeten van Anne gemasseerd door Melanie. Ze heeft geisteravond ook nog even op MSN gezeten.

Na een rustige nacht moest Anne weer even aan het daglicht wennen. Anne heeft ondertussen toch wel een ander ritme gekregen. Van ochtend-mens tot avond-mens zeg maar.

Na het krijgen van bloedplaatjes konden we weer naar huis. Om 12.00 zijn we naar huis gegaan. (we weten het, het was te vroeg voor de post, maar die bewaren ze daar altijd goed voor ons)

Toen we thuis kwamen heeft ze natuurlijk eerst de post doorgenomen (zie foto’s)

Deze dagen gebruiken we om bij te komen van al het emotionele ‘geweld’ wat op ons is afgekomen. En om de rugzak te vullen voor de tocht die dinsdag begint. Nu wils- en oerkracht, optimisme en humor horen al bij haar standaarduitrusting. Nu nog wat extra positieve energie bij tanken. Maar met zulke leuke en lieve post en berichtjes en al die kaarsjes die branden gaat dat zeker lukken.

En Anne is natuurlijk eigenlijk al gewoon arts zie je wel.

We staan voor de kruising, we nemen het minst betrede pad.

Het ene pad is comfortabeler maar ook echt doodlopend. Het andere pad is die van experiment, weten niet precies hoe die (af)loopt, vol met risico’s maar nog met glinsteringentjes van hoop. Het is het moeilijkste en gevaarlijkste pad. We hebben na goed overleg voor dit pad gekozen. We beginnen dinsdag om 9.00 met dat Pad.

Duivelse dillema’s en ondragelijke scenario’s zijn over ons heengekomen de laatste dagen. Het kost ons veel energie om dit allemaal te verwerken.
Maar we gaan ervoor. En we weten ons gesteund door zoveel lieve mensen die aan haar denken, positieve energie sturen etc…

De gordelroos behandeling slaat goed aan. Anne heeft er eigenlijk geen last van. Anne slaapt op dit moment lekker. Als het goed is kunnen we morgen naar huis om even bij te komen van alles. Maandagavond moeten we dan weer terug zijn.

Nogmaals, we zijn diep ontroerd door zo veel positieve energie, lieve reacties. En ook door alle kaarsjes die branden. Het geeft ons moed en vertrouwen.

De mooiste bloemen groeien aan de rand van de ravijn. Anne is zo’n hele mooie bijzonder bloem, maar god, wat staat ze dicht aan de rand.

We hebben gesprekken gehad met artsen. Gesprekken die je niet wil voeren als ouders en zeker niet als kind van 13 jaar. Over leven en dood, levensverwachting en kwaliteit van leven. Over risico’s en ondraagelijke dilemma’s.

Het leven is niet eerlijk. We zijn verdrietig, boos, leeg, angstig maar ook nog strijdvaardig. We moeten ons eerst bezinnen op al deze informatie.

Anne is ondertussen hier opgenomen omdat ze gordelroos heeft. Zal ongeveer een week medicijnen nodig hebben hier in Leiden.

We voelen de ongeloofelijke steun die jullie allen geven aan ons in welke vorm dan ook als wind in de rug. Het doet ons allemaal goed. We vragen om daar vooral niet mee te stoppen. T zijn de lichtpuntjes in de donkere tijden die we nu meemaken.

Een van de eerste reacties die Anne gaf tijdens de zeer zware gesprekken was: “maar ik wil dokter worden”. Zullen we dat maar gewoon door laten gaan…