30 januari
Hoi Liefje,
30 Januari….
Die dag staat in mijn geheugen gegrift.
Die blik in je ogen kunnen niet meer worden uitgewist,
Toen ik je moest vertellen dat je niet meer verder mocht leven,
Die blik die voor mij altijd zou duren, maar was meer heel even,
Je teleurstelling, je woede, je angst, je verdriet in een blik,
staren mijn aan, iedere minuut van de dag, ieder ogenblik…
Toch scheen door je ogen al weer snel je ongelofelijke positieve kracht,
Ja…zelfs op de allermoeilijkste momenten toonde jij je pracht.
En dat neem ik mee, overal, ieder uur, iedere dag, iedere nacht,
Dank voor alles schatje,
Liefs, Papa
1 comment
Ik kende Anne niet. Maar ben bij toeval op dit hartverscheurende verhaal gekomen. Maar dit is echt een prachtig gedicht, en als ik het in een emotionele bui lees moet ik steeds weer huilen.
Leave a Comment