Uit de mailbox

We hebben prachtige paasdagen achter de rug.  Op naar het mooie seizoen, op naar het licht.

We krijgen via boekjevooranne@gmail.com nog steeds geregeld mail binnen. Van de week kregen we onderstaand mailtje van Sara.

Hoi Fred,  Mariette en Daan,
Ik vond laatst een briefje dat ik 6 februari 08 geschreven heb.
ik zal hem jullie niet onthouden:

Lieve Anne,

uitgeput van jouw veel te korte reis door ’t leven is jouw einde nu in zicht. Het einde wat veel te vroeg gekomen is en wat er nog lang niet zou moeten zijn. Het einde wat het laatste is wat jij zou moeten krijgen. Met jouw moed zou je eindeloos lang moeten leven. Het is gewoon niet eerlijk, maar dat is het hele leven niet.
Anne, ik mag je dan wel nooit gekend hebben, maar toch kan ik mijn leven zonder jou niet voorstellen. een leven zonder al die berichtjes met een glinstering van hoop, dat je nog beter zou kunnen worden.
Schatje,
langzaam blazen we jou naar ‘het Land van Beter Zijn’
Langzaam nemen we jouw pijn weg
langzaam nemen we afscheid, met pijn in ons hart.
We nemen afscheid van een meisje dat nog lang geen afscheid zou moeten nemen.
We gaan je missen, Anne.

Met pijn in ons hart laten we je gaan.
Je bent bijna weg van de pijn, maar nooit weg uit ons hart!