Hemelboom ingewijd

Lieve mensen,

Anne en Rozemarijn op een bankje in het park mei 2006 

Anne’s hemelboom is op een indrukwekkende wijze ingewijd. Toen wij vrijdagavond iets over zevenen aan kwamen lopen waren wij blij verrast door zoveel mensen die Anne een eer kwamen bewijzen. Hartverwarmend.

Onder de boom was een buis gegraven. Daarin hebben Rozemarijn en Daan een koker geschoven met tekeningen en spreuken van de kinderen uit de buurt. 

Vervolgens had ik de eer om een plaatje met de tekst
“Anne van Hoek: Leven is liefde, liefde is Leven” op de ronde bank te schroeven.

Vervolgens kreeg iedereen koffie en thee. We hebben de avond afgesloten met het oplaten van een ‘wish candle’. Ondanks de stevige wind en een schijnbeweging naar beneden wist de ‘Candle’ zich een weg omhoog naar de sterren te banen. De prachtige avond (met maanlicht) werd af en toe met muziek opgeluisterd door de familie Koolen, die “Wolk van Liefde” en ‘The Rose’ zongen.

In kleine kring hebben we Anne’s verjaardag daarna verder ‘gevierd’.

Natuurlijk nogmaals iedereen heel erg bedankt. Hieronder nogmaals het dankwoord wat ik tijdens de inwijding heb uitgeproken namens ons.

Lieve Mensen,

Precies 15 jaar geleden werd ons leven verrijkt met de geboorte van Anne.

Anne kwam om nooit meer weg te gaan.

Ze heeft ons leven rijker, mooier en liedevoller gemaakt.

En doet dat nog steeds, oneindig veel.

We zijn trots op wat ze bereikt heeft in haar korte leven. Trots op hoe ze haar leven geleefd heeft. Vol vreugde, vol creativiteit, vol met aandacht, vol met liefde.

15 jaar geleden , net een maand voordat Anne hier werd geboren waren wij op zoek naar een huis. Eerlijk gezegd maakte het niet zoveel uit waar het was, we zaten namelijk op een zolderetage, waarin nog geen kinderwagen plaats kon hebben.

Net dus, 1 maand voor haar geboorte kwamen we toevallig, maar wat is toeval, hoe langer ik leef, hoe minder ik daarin geloof, terecht in deze buurt.

Een huis met 2 grote bomen, een aan de voorkant en een aan de achter kant.

Bomen zijn voor haar niet vreemd. Als de zon in onze tuin te hard scheen gaf de boom haar beschutting.

Als ze wilde spelen, klom ze er lekker in.

Als ze wilde hangen, gaf de boom haar een dikke tak.

Nee, Anne is er onder grootgebracht, bij wijze van spreken.

We hadden al snel het gevoel dat we in een hele warme buurt woonden. En Anne zeker, die wilde hier absoluut niet weg. Voor haar was de buurt een thuis. Het leverde haar de ruimte op om te zijn wie ze was. Soms alleen, maar heel vaak met haar vriendinnen.

Precies 1 jaar geleden, feliciteerde Marjolein ons met de 14 verjaardag van Anne, en zei dat ze een kleine struik wilde geven. Maar die struik werd een grote struik,en werd met de buurt steeds groter en groter, tot een boom, een hemelboom die hier nu staat.

Anne was van delen. Ze wilden altijd alles delen.

In die zin zou de boom ook weer geven aan de buurt. Een kado van Anne aan de buurt.

Opdat daar een ontmoetingsplek kan ontstaan. Een plek des Anne.

Waar gepraat kan worden, soms met een traan, maar meestal met een lach.

Waar genoten kan worden van de mier die onder je kruipt, tot de vogel die je boven je fladdert.

Waar met optimisme de grootste problemen aangepakt worden en waar klagers geen gehoor vinden.

Waar creativiteit ontstaat en lucht krijgt, waar er ruimte is om voor je uit te staren, een plek om te zijn.

Die plek, zo’n ontmoetingsplek, het hart van de buurt, ja dat zou een plek des Anne zijn.

En dank zij de harten van al deze mensen in deze buurt, is het zover.

Wij als ouders, zijn heel er dankbaar en gelukkig, dat we dit hele bijzondere gebaar van liefde mogen ontvangen.

En we weten zeker, dat Anne hier heel erg trots op zou zijn en dankbaar daarvoor. Ze zou het koesteren.

Lieve mensen uit de buurt. Dank je wel, namens ons, maar vooral namens Anne.

Binnenkort de foto’s van de Hemelboom en de avond.