“Niet zo kijken”

“Niet zo kijken”

Als we weer eens een slechte uitslag hadden, en daar hadden we de afgelopen jaren nogal eens last van, kwamen er natuurlijk ook soms wel eens mensen naar ons huis.

Als die dan een iets te meelevende, meewarige blik opzette, riep Anne hard terwijl ze naar de ‘dader’ met haar wijsvinger wees. “Niet zo kijken !!!..”.

De geschrokken gast, wist meteen wat te doen en zette haar gezicht met een kwinkslag weer op positief en ondersteunde dat vaak met een positieve verbale opmerking. Een grap of ander goed nieuws of zo.

Anne, kon niet tegen veel maar vooral niet tegen langdurige negatieve energie. Voor haar was het op een gegeven moment klaar. “Nou is het genoeg” zei ze dan vaak tegen ons. En  ging ze over tot de orde van de dag, om vervolgens die dag te beleven in het moment NU.

Ja, Anne, daar kom ik steeds meer achter, was een echte ‘Koningin van het NU’. Over het NU zijn vele boeken geschreven, waaronder ‘De kracht van NU’ en ‘De nieuwe Aarde’ van Eckhart Tolle. Ik moet dat nog leren, maar Anne bezat al die gave. En niet zo’n klein beetje ook, ze was er naar mijn bescheiden mening Meester in. Ja, ze was geen Koningin van de Nacht, maar een ‘Koningin van het NU’. (Zou dat niet een mooie titel zijn voor een boek over haar?)

Daardoor was ze in staat haar zware weg, zonder ook maar een moment te klagen, op een bijzonder manier te dragen. Ze kon zijn in het moment, heel bewust, hoe ziek ze ook was. In al haar contacten, bv met haar doktoren en of verpleegster was ze ook echt heel bewust aanwezig en attent. Ze was er met volle aandacht voor de mensen om haar heen.

Ik ben afgelopen weken door een diep dal gegaan, wellicht hebben jullie dat opgemerkt in de toon van mijn berichtjes. Ik was mijn concentratie voor een deel kwijt. Het bewijs dat je er niet bij bent, niet in het NU verkeert. Ik kocht de verkeerde boodschappen, deed de tandpasta in de koelkast, nam de verkeerde schoenen mee bij iemand, belegde mijn brood met alleen boter. En als ik het al belegde, vergat ik het mee te nemen naar mijn werk.  En er zijn vast nog mensen die ik vergeten ben te mailen, bij deze alsnog mijn welgemeende  excuses. Tot overmaat van ramp zette ik bijna een hele berg vuurwerk met oudejaarsnacht in de hens. Hoeveel bewijs heb je eigenlijk nog nodig…

“Nu is het genoeg” voel ik Anne nu naar me roepen: op haar eigen duidelijke maar o zo vrolijke manier van zeggen en zijn. Ik ben mijn Koningin natuurlijk graag trouw en zal haar advies dan ook opvolgen. NU

Liefs van ons allen.