Natuurlijk.. met een beetje hulp en nog een voetstap
Het is bijna 4 maanden geleden dat Anne ons verliet om naar “het land van beter zijn” te gaan. Tijdens het afscheid werden er zelfgemaakte borden gebruikt om alle bloemen in te steken. Die borden hebben we natuurlijk bewaard, gekoesterd en in onze tuin een permanente plek gegeven.
We hebben de natuur zijn beloop laten gaan. De bloemen verwelkte zoals het hoort. Soms werden er wat bloemen uit gepikt door vroege vogels die materiaal verzamelen voor het bouwen van hun nestjes. Wat over blijft is een prachtig palet van droogbloemen met af en toe nog een verdwaalde button op het bord. Het is een mooi en natuurlijk proces.
Onder het bord heeft Mariette (zij heeft echt groene vingers maar put hier ook troost uit) Lathyrus geplant. De Lathyrus (ofwel de sier erwt) is een zelfhechtende klimplant. Als een wondertje rijgen ze zich rond gaas of ranken, van het licht af ,daarna er weer naar toe, maar altijd wikkelen zich zich om de rank!!
Mariette heeft wat gaas richting het bord van Anne gestoken. Zodat de Lathyrus zich op een natuurlijke manier in het bord kan planten. We hopen dat het gaat werken. We zullen jullie natuurlijk via foto’s op de hoogte houden van dit natuurlijk proces (met een klein beetje hulp).
Uit het boekje voor Anne volgt hiet nog een voetstap, geschreven op 9 februari 2008 ,met toestemming gepubliceerd. Het is een eerbetoon aan Anne. Dank daarvoor.
Dag lieve, sterke, dappere, inspirerende familie,
Ik durf bijna niet te schrijven, want jullie kennen mij en mijn dochter niet. Voel me haast een indringer. Toch doe ik het omdat Anne ook bij ons een voetstap heeft achtergelaten. Via John (papa van Anique) maakten we kennis met Anne, en mijn dochter Helen ging direct buttons verkopen op haar middelbare school. Ze is ook 13. Ze is heel erg opstandig dat jonge mensen dit blijkbaar kan overkomen. Ze is nu ook erg verdrietig. Gaat haar spreekbeurt nu over leukemie houden, want “mensen moeten maar eens weten dat daar niets leuks aan is”. Door Anne heeft ze geleerd wat belangrijk is en wat niet: het vermogen tot relativeren. Anne heeft haar geleerd wat doorzettingsvermogen écht betekent. Zonder dat ze elkaar persoonlijk hebben gekend heeft Anne een onuitwisbare voetstap nagelaten. Wat mogen jullie ongelofelijk trots zijn op jullie prachtige Anne! Ik kan maar amper de diepte peilen van jullie verlies. In liefde loslaten is misschien wel het allermoeilijkste om te doen.. Ik heb daar heel diep respect voor. Onderschat niet de voetstappen die jullie zelf nalaten. met warme groet,
Stans Vriens en
Helen Rijzewijk
4 comments
Lieve Mariette,
Wat fijn te horen dat je vrijdag weer even op school was. Ik kreeg je groeten via Merit. Zij vond het ook erg fijn je weer te zien!
Wat moet het dubbel zijn om al die kinderen weer te zien. Life goes on…. . Hopelijk zien we je na de zomervakantie weer op school. Veel kracht om ook dat proces weer te doorlopen.
Liefs Chantal
Hallo Mariette,
Ook Christa was helemaal opgewonden toen ze uit school kwam en vertelde dat ze je had gezien op school en met je geknuffeld. Robine snapte er niets van, want je bent haar juf .Ze dacht dat je op het juffenfeestje kwam a.s. woensdag. Ik heb het een en ander uitgelegd en ze had er vrede mee.
Je wordt erg gemist dat zie je wel. We wensen jullie allemaal heel veel sterkte en hopelijk tot ziens.
Dikke knuffel van Robine en ook nog 1 van Christa en natuurlijk van ons.
mijn vriendin ( ze wil graag anoniem blijven ) heeft een liedje geschreven / gespeeld / gezongen voor Anne. in de tekst wordt niet specifiek haar naam gezegd, maar het is helemaal voor Anne gemaakt. http://www.youtube.com/watch?v=RIgMsGalAco
xxx Sara
lieve daan, mariette en fred
we lezen de site regelmatig en Petter heeft regelmatig een vraag over anne en over het verdriet van zijn juffrouw en ondertussen weet Petter dat zijn opa en anne samen bij de sterren zijn en naar ons kijken
we wensen jullie veel sterkte
en groet uit gilze
Leave a Comment