Groep 5 op de Jacinta school

Lieve mensen, hier weer een mooi voetstapje. Dit keer ingestuurd door Juffie Miranda van de Jacinta-school waar Anne en Laura tot en met groep 5 op zaten. Juffie Miranda was de juffrouw van groep 5.  Het gaat dus over die tijd op de Jacinta school en haar vriendschap met Laura.
Lieve Anne

Klein maar fijn. Dat paste bij je, toen je bij mij in groep 5 kwam. Je was niet de kleinste van de klas maar wel de fijnste! In het begin moest je even wennen. Aan mij, het nieuwe lokaal, de nieuwe boeken, de nieuwe lesstof. Soms was het best moeilijk. Maar je was een doorzetter, toen al. Je klaagde nooit, en als je dat wel deed, was het met een flinke dosis humor zodat het eigenlijk geen klagen meer was! Jij maakte alles tot iets positiefs. Heel knap voor een kind van, toen, 8 jaar.
Toen je bij mij kwam, was het mij in de eerste week al duidelijk; je was dikke vriendinnen met Laura. Hartsvriendinnen. Helaas betekent dit vaak dat niemand tussen de vriendschap in kan komen. Dat is niet zo erg maar er zijn nog meer mensen op de wereld en meestal zien ‘hartsvriendinnen’ die niet meer staan.
Maar jullie waren ECHT hartsvriendinnen. Gewoon, zoals ‘hartsvriendinnen’ horen te zijn. Zoals het woord eigenlijk al zegt. Jullie hadden elkaar in jullie harten gesloten. Jullie konden elkaar, mede daardoor, ook vrij laten. Vrij in het spelen/afspreken/omgaan met iemand anders. Jullie lieten elkaar in jullie waarden en wisten dat jullie er toch altijd weer voor elkaar waren. Maar dat deden jullie ook bij anderen. Nooit, maar dan ook echt nooit, heb ik je horen roddelen over een ander. En eigenlijk is het pas sinds jouw afscheidsdienst, dat ik besef dat jij niet alleen zo was maar dat jij ook zo bent opgevoed. Respect hebben voor je medemens en elkaar in de waarden laten. Hier nu begrippen maar o, zo, belangrijk. En dat zie je wel aan jou, Anne. Jij kon met iedereen uit de klas goed opschieten. Jij had nooit ruzie. Ik kon jou naast iedereen zetten. Een heerlijk kind!
Tegen het eind van het schooljaar kwam eerst de moeder van Laura. Laura zou vanaf volgend schooljaar naar de vrije school gaan. Ik schrok er wel van maar kon het wel accepteren. Ik dacht toen nog wel: “Oei, en Anne dan?” Maar niet veel later kwam ook jouw moeder. Nu had ik er echter meer moeite mee. Zouden jij, je broertje Daan en je ouders daar wel kunnen aarden? Ik heb toen een heel fijn gesprek met je vader en moeder gehad. Aan het eind was het me helemaal duidelijk; de Jacintaschool was niet wat jullie zochten. Het lag niet aan mij. De manier van werken op de vrije school sloot (sluit) beter aan bij jullie. Het gesprek is me altijd bij gebleven. Je ouders waren zo lief, kalm, weloverwogen, rustgevend, open en respectvol. Tja Anne, de appel valt niet ver van de boom, zie je wel!
Toen we aan het einde van het schooljaar afscheid namen, gaven jij en Laura me een heel lief briefje. En dat jullie meende wat erop stond, bleek wel uit het feit dat jullie nog regelmatig even langs kwamen om te kletsen. Jullie vertelden dan zo super enthousiast over de nieuwe school, jullie nieuwe juffie, jullie nieuwe klasgenoten en wat jullie daar allemaal deden. Ik had er vrede mee dat jullie weg waren; jullie zaten daar helemaal op jullie plek. Jullie bloeiden (en groeiden) daar op tot 2 mooie meiden. Ik ben nog een keer gaan kijken op jullie school, bij juffie Saskia. Het was ook zo toevallig; juffie Saskia kende ik ook! Jullie zaten toen, helaas, al op het Michael college. Maar ik kon zien dat je ook hier een onvergetelijke indruk hebt achtergelaten. Diepe voetstappen, sporen, die leiden naar jou.
Anne, ik heb veel van jouw en je ouders geleerd. Ik ben dan ook heel blij dat je in mijn klas bent gekomen, dat ik je heb mogen leren kennen. En dat je bij mij diepe sporen in mijn hart en mijn ziel hebt gemaakt! Jij hebt me in laten zien dat het, o, zo belangrijk is om elkaar lief te hebben, om respect voor elkaar te hebben. Daar zou iedereen een voorbeeld aan kunnen nemen! Ik hoop dat mijn lieve, kleine mannetje net zo lief en respectvol met anderen om zal gaan, als jij dat deed. Dag lieve Anne, dank je wel voor al dat moois dat jij deze wereld gegeven hebt! xx

Bedankt Juffie Miranda voor je mooie bijdrage.

Zoals gezegd verwerkt iedereen het vedriet op zijn/haar eigen manier. Ook moderne media zoals youtube worden daarbij gebruikt. Zo staat Anne diverse malen met door leerlingen gemaakte video-presentaties op youtube.  Een link naar een van de video’s zie je op de rechter side-bar staan onder “Anne op andere websites”.

Deze week gaan we weer eens sinds lange tijd naar het LUMC voor een paar ‘afsluitende gesprekken’. Fijn om ze allemaal weer te zien, maar ook wel heel confronterend om daar nu voor ’t eerst zonder onze Anne naar toe te gaan. We hebben daar verschillende gesprekken met de verpleging, Anne’s pedagogisch medewerkster en Anne’s dokter.  Wellicht komen we nog met voetstapjes over Anne terug.