Schilderij Anne en Klein Lourdes en Notre Dame
Het voelbare verdriet omdat Anne hier niet meer is, maar ook het gevoel dat ze in ons hart woont inspireert sommige tot het maken van gedichten, het ervaren van bijzondere dromen, het schrijven van lieve briefjes, berichtjes en voetstapjes.
Sommige pakken de ezel en de kwast.
Zo ook haar hartsvriendin Laura, die met zo veel liefde en veel tranen een heel mooi schilderij maakte. Het mocht niet ontbreken op Anne’s website. Het hangt op Laura’s kamer. Lieve Laura, je vriendschap met Anne was zo bijzonder, zo diep, zo op ziels-niveau: we zijn ervan overtuigd dat Anne voor jou een beschermengel zal zijn.
Vandaag zijn we naar Meersel Dreef -net over de grens in Belgie- gereden waar er een soort van “Klein Lourdes” is. ‘Het Lourdes van de Noorderkempen’ noemen de kapucijnen hun Mariapark. We kwamen er regelmatig met Anne om een kaarsje te branden voor anderen. Nu, voor het eerst hebben we daar een kaarsje aangestoken zonder Anne, maar nu voor Anne. De omgedraaide wereld, heel emotioneel voor ons.
Anne’s oom en tante zijn van het weekend naar Parijs geweest. En ze hebben de nieuwe traditie in ere gehouden: ze hebben een kaarsje voor Anne aangestoken in de Notre-Dame.
12 comments
Voor Laura,
Wat een prachtige tekening heb je gemaakt. Echt een plekje waar Anne thuis hoort, ze ziet er heel gelukkig uit. Wat een troost voor iedereen om te zien waar Anne nu is.
Wat een prachtig schilderij!! Dat moet emotioneel zijn geweest, om dat te maken, maar het is dan ook erg mooi geworden. Ik kan me goed voorstellen dat Anne’s kamer voor jullie een plek is om je in terug te trekken, om Anne nog eens extra te voelen in al die doordeweekse dingen die er aanwezig zijn. Even haar geur opsnuiven, haar kleren aanraken. Het zijn dingen die je verdriet op kunnen laten laaien, maar ook om troost uit te putten.
liefs,
Marlies
Ja, het is heel bijzonder hoe ook ik steeds aan Anne blijf denken, net alsof ze ook hier aanwezig is. Zonder mij ooit echt gekend te hebben.
Ik ben heel erg onder de indruk van alles wat steeds verschijnt op deze site en ik zal blijven kijken!
Hele dikke kus Elya
De site wordt mooier en mooier!
Laura, een ontzettend mooi schilderij. De liefde die straalt er vanaf!
Ook ik blijf erg onder de indruk van jullie Anne, ookal heb ik haar nooit leren kennen in ‘real life’ . Alleen via de site heb ik met jullie meegelezen. En dat zal ik ook zeker blijven doen, Anne wordt nooit vergeten.
Wat ’n prachtig en liefdevol schilderij heb je gemaakt Laura.
Jij en Anne….kindred spirits.
Ook wij bezoeken dagelijks de mooie site, met ’n moment van bezinning, rust & licht…
Al is het soms moeilijk juiste woorden te vinden…
Daarom welllicht ’n passend gedichtje voor jou Laura en Anne.
Ik wil je vriend zijn
Voor altijd, zonder breuk of verval.
Wanneer de heuvels vlak zijn
En de rivieren droog,
Wanneer het onweert in de winter,
Wanneer het regent en sneeuwt in de zomer,
Wanneer hemel en aarde één worden,
Pas dan zal ik van je scheiden.
(chinees,1e eeuw na chr.)
Alle liefs,
Bernadette Brouwers
tranen in mijn ogen, die langzaam vallen voor jou
tranen in mijn ogen, omdat ik zoveel van je hou
tranen in mijn ogen, het zijn tranen van verdriet
tranen in mijn ogen, want vergeten kan ik jou niet
tranen in mijn ogen, in mijn hart een diepe pijn
tranen in mijn ogen, omdat ik bij jou wil zijn
tranen in mijn ogen, ik voel me machteloos
tranen in mijn ogen, ik ben zo verschrikkelijk boos
tranen in mijn ogen, je moest vechten voor bestaan
tranen in mijn ogen, hoe kan ik nou zo verder gaan?
Prachtig Laura,
Eerst bij het afscheid die prachtige woorden van jou en je moeder en nu zo mooi in beeld gebracht, hoe je Anne nu ziet.
Wat zal het zeer gedaan hebben om het te schilderen maar ook heel goed als je het zo kan uiten.
grtjs Fam de Laat
Toeval
vandaag zijn we met de 1e klas op schoolreisje gegaan naar Leiden. Ik dacht bij mezelf voor we vertrokken: ‘Als we het LUMC (waar Anne oa heeft gelegen) zien, dan zou dat wel héél toevallig zijn. 5 km voordat we in Leiden waren, zat ik al ingespannen naar de wegborden te kijken. 1 km van Leiden verwijdert, begon ineens het liedje ‘One word’ van Anouk te spelen. Ik dacht alweer: ‘Als we nu het LUMC zien zou dat wel héél toevallig zijn, en inderdaad, we reden langs het LUMC. ik had het gevoel alsof ik flauw kon vallen. Zo raar, dat dit gewoon toeval is, het liedje én het LUMC. ik zal het nooit meer vergeten.
veel liefs, Sara
p.s. de link van het liedje ‘One word’ ( hij is bewerkt met foto’s van Anne) is http://www.youtube.com/watch?v=OU5fSManp5U
You can’t plan your life, cause life is unfair – Sara
Wow laura wat ontzettend mooi!
Mijn beste vriendin heet ook Laura en ik weet wat voor n goeie beste vriendinnen dat kunnen zijn. Jij laat dat eerst horen met je ontzettende mooie woorden op de begrafenis en nu laat je het zien met een schilderij recht vanuit je hart: Anne op een mooie roze wolk van Liefde.
Ik heb Anne niet gekend, maar ben een vaste bezoeker van Anne dr eigen site. Bij het lezen van de verhalen krijg ik kippenvel, ik heb ontzettend veel bewondering voor de manier waarop jij dingen kan verwoorden Fred, ontzettend knap. Met die mooie woorden raak je iedereen, net zoals Anne dat deed met het Anne-zijn en nog steeds doet met alle herinneringen die Anne iedereen heeft gegeven, maar ook de mooie woorden en gedachten die ze voor ons op papier zette. Een ontzettend mooi gedicht over liefde en leven, ik ben 23 en heb een niet al te gemakkelijk jaar gehad, niets in verhouding met jullie maar toch niet makkelijk, maar het gedicht van Anne over liefde en leven zet het wel op zn plaats… een meisje van 13 WOW!
Lieve allemaal,
Allereerst: wat een prachtschilderij, Laura! Ik kreeg er tranen van in mijn ogen, zo mooi.
En verder hebben wij nieuws te vertellen: maandag 7 april is onze dochter geboren! Ze heet Lola. Haar tweede naam is een combinatie van de namen van twee prachtige vriendinnen van ons die vlak na elkaar zo onverdiend, onterecht en veel te vroeg overleden: Anne en Saskia, die maar 35 jaar geworden is. Net als Anne was Saskia ernstig ziek, maar ze klaagde nooit en had altijd oog en oor voor de ander. We hopen dat Anne en Saskia elkaar hebben ontmoet, daarboven…
En zo komt het dat Lola als tweede naam Annesas heeft, in de hoop dat zij net zo’n lief, mooi en inspirerend meisje zal zijn.
Anne heeft eind vorig jaar, met de naaimachine in bed, een prachtig jurkje voor Lola genaaid toen ze hoorde dat ik zwanger was van een meisje. Zo ontzettend lief! We zullen het jurkje voor altijd koesteren, en ik zal gauw een foto mailen van Lola met Anne’s jurkje aan.
Dikke zoenen en veel liefs,
Ruben, Susan, Abel & Lola
Heel mooi schilderij laura, echt zo knap gedaan van je!
xx
Liefs,
nienke
Leave a Comment