Monumentje
Lieve mensen, de website is een echt ‘monumentje’ voor Anne aan het worden. Waar iedereen op zijn/haar manier (berichtjes, gedichtjes, reacties, voetstapjes ed) aan meedoet.
Meer voetstapjes zullen nog volgen uit het “boekje voor Anne” (emailadres:boekjevooranne@gmail.com)
Van de week zijn er extra “quotes (wijsheidjes)” aan toegevoegd.
Ook het dagboek uit de “Sophia kinderziekenhuis” is toegevoegd (het is een kopie van www.annesophia.nl)
Verder kun je nu ook binnen deze site berichtjes kwijt op het gastenboek (zie links onder het menu)
Hieronder nog een gedichtje voor onze lieve Anne, uit ons hart geschreven:
Tussen een lach en en traan. Liefje, er zit bij ons niets meer tussen een lach en een traan,waarom mag je toch niet meer bij ons zijn, vragen we ons af.
Waarom mocht je niet genieten van je eigen verjaardag,
waarom zingen we niet meer Samen voor die van Daan, Je stem, je aanstekelijk lach, je typische “hoi Mam, hoi Pap”
je vrolijke, ja olijke blik, je warme positieve energie, we missen je.
Soms denken we, lief schatje, dit alles is een boze droom,
en kom je straks binnenwandelen en zeg je verbaasd: “Is er wat?”.
12 comments
Oh, zo herkenbaar. Als Anne nu binnen zou komen wandelen met inderdaad een zo Anne eigen ‘hoi’, zouden we waarschijnlijk niet eens verbaasd zijn. Wat zou dat heerlijk zijn; dan konden we het klemmende gevoel simpelweg van ons afschudden als een boze gedachte, vanuit het diepst van onze ziel adem nemen en weer voluit lachen. Ooit, ja ooit zal het gebeuren.
Liefs
Deze site is inderdaad een monumentje aan het worden voor Anne. Het is zo fijn om elke dag te kijken naar was er geschreven is en wat voor foto’s er op de site staan.
Elke dag denk ik aan jullie en aan Anne; aangezien die vanzelfsprekend bij “jullie” hoort.
The way is not in the sky, the way is in the heart.
#buddha
heel veel liefs.
Gij zijt het goudts zonlicht
glijdend de wereld door,
ver weg van zijn wit bronlicht,
stralend zijn eigen spoor.
Zoals een hinde, die,
gekoesterd in zon en licht,
met zijne fijne knie
door de bospaden vlucht,
zo ga ik door uw licht,
vluchtend ijlend, niet
denkend aan bron van licht,
voelend slechts ’t licht dat gij giet.
Maar gij zijt licht en zon,
liefde en liefdes bron.
‘Herman Gorter’
Wat een mooi gedichtje!
hier een gedichtje, wat ik voor jullie heb geschreven:
Opeens was jij er,
Opeens ging je ook niet meer weg,
Opeens raakte ik eraan gewend,
Opeens kon ik niet meer zonder je,
Opeens, was je er niet meer,
Opeens bleef het toch, het zou niet meer weggaan.
Wat jij voor veel mensen betekend, dat gevoel zal nooit meer weggaan
Veel liefs,
Nienke
Wat een mooie reacties allemaal. De tekst van Buddha zal ik opnemen in de ‘quotes’. De gedichten zal ik ook verzamelen. Bedankt allemaal…
Zag deze tekst….
De dag dat de mens vergeet te lachen,
de dag dat de mens vergeet speels te zijn,
de dag dat de mens vergeet te dansen,
is hij naar een niet-menselijk niveau gevallen.
Speelsheid maakt licht,
liefde maakt licht,
lachen geeft vleugels..
Door met vreugde te dansen, kan hij de verste sterren aanraken, kan hij de diepste geheimen van het leven leren kennen..
Anne kende deze geheimen al, hoefde niets te leren…
Liefs x
Lieve Fred, Mariette en Daan,
Het is inderdaad prachtig hoe jullie deze website als monumentje voor Anne levendig houden en kleur geven! En wat een steun biedt deze site aan jullie en vele anderen. Ook ik ben bijna dagelijks hierop te vinden want al jullie bijzondere verhalen en de mooie herinneringen aan Anne geven een warm gevoel, een gevoel van verbondenheid, een fijne wereld vol respect naar elkaar toe en wijsheid! Wisten jullie dat wij bij de geboorte van Jurre het nummer van ‘Anne’ van Herman van Veen grijsgedraaid hebben? Wij krijgen iedere keer weer tranen bij dit schitterende nummer en het heeft nu nog meer inhoud gekregen als dat het al had. Dankzij deze website kan Anne onze wereld kleur blijven geven.
Liefs,
Joost Natascha & Jurre
Hier een gedichtje van mij, voor jullie, voor Anne;
Je verliest een persoon,
Een persoon van wie je houdt.
Een persoon die je kent,
En een persoon die je vertrouwt.
Want met je lieve ogen,
En lach die is gedoofd.
Het lichtje dat langzaam in jezelf doofde.
Het mooie, behulpzame, lieve, trouwe en gezellige lichtje,
Dat lichtje is gedoofd.
Maar toch blijf je altijd bij me.
Met je gedachten in mijn hoofd.
En met je liefde in mijn hart.
Lieve Anne,
Van buiten zijn we heel verschillend
Jij, met je mooie bruine krullen,
Ik, met mijn steile blonde haar,
Jouw warme bruine ogen
En mijn groene ogen staan daar maar
Lieve Anne, weet je dat?
Maar van binnen, lijken we ozó veel op elkaar
Allebei een beetje verlegen,
We knutselen net zo graag,
Leuke opmerkingen maken,
Het zit bij ons twee in het bloed,
Maar bij jou zat er iets bij,
Waardoor je naar de hemel moest
Lieve Anne, weet je dat?
liefs, Sara
Ik heb over Anne gedroomd vannacht, heel apart. Ik ging mee op een kamp, waar allemaal vrienden en vriendinnen van Anne waren, een soort herinnering-aan-Anne-kamp. Ik wist niet eens waarom ik mee ging, om een beetje mee te helpen. Iedereen was ook minimaal 9/10 jaar jonger (ik ben 22). Anne was er zelf ook, voelde heel normaal. Ze vertelde dat ze vaak in de buurt van jullie huis kampeerde(?) en ik vertelde dat ik afgelopen December naar de dichtstbijzijnde Center Parcs was geweest die er te vinden was, omdat we geen zin hadden om ver te reizen vanwege mijn kleine zoontje. Dat vond ze heel grappig.
Het was prachtig weer, ik was met Anne een hele lange tafel aan het dekken voor alle kinderen, alles was groen en mooi en ik werd helemaal tevreden wakker. T voelde echt alsof ik Anne eindelijk een keer heb ontmoet. Gek he…
Liefs Roos
Dag Roos, Wat een mooie droom. Je kent haar niet maar het is inderdaad zo dat we vaak in de buurt van Breda kampeerde. Ze had het er altijd heel erg naar haar zin. Het was ook op die camping waar Anne voort het eerst ziek werd waardoor we besloten om die bewuste maandag (mei ’05) bloed te gaan prikken. Niet wetende wat ons te wachten stond…
Fijn dat je je droom wil delen met ons.
Om liefde gaan wij een leven.
zeilen zij over de zee,
vliegen wij langs de hemel
om liefde gaan wij een leven
met licht en met donker mee.
Vogeltje van de bergen
wat zwoeg je dapper voort?
Om wat ik uit de verte
van liefde heb gehoord.
Om liefde gaan wij een leven,
graven diep in de nacht,
kruipen wij onder de hemel.
om liefde gaan wij een leven,
om weten en stille kracht.
Mensje, een van de velen,
waar snelt je voetstap heen?
Waar is te vinden dat ene,
daar snellen mijn voetstappen heen.
Om iemand gaan wij een leven,
wagen wij dood na dood,
zwerven de verste wegen,
om jou, op hoop van zegen,
mijn liefde, mijn reisgenoot.
Dalen van zwarte aarde,
bergen van hemelsblauw
om alles ga ik dit leven,
om alles of niets met jou.
Colina
Leave a Comment