Category — Brieven aan Anne

Hey lieve Anne,

Ik mis je………………………………..

Hi Liefje,

4 jaar geleden…27 september 2005 kreeg je van je broer zijn beenmerg….een nieuw leven….je 2de verjaardags-dag noemde je dat…

Het was een hele spannende vermoeiende dag voor jou….maar Daans beenmerg sloeg gelukkig aan…..

Je hebt er nog vele maanden plezier van gehad… en op die manier hebben nog velen van je aanwezigheid hier op aarde kunnen genieten.

Ja ….de tijd gaat snel ..lieve Anne… en we missen je ontzettend….ik zou je zo graag willen vastpakken en knuffelen…zoals ik altijd met je deed……en je lach en je stem willen horen…tja tijd heelt alle wonden zeggen ze……daar heb ik nu nog niet veel van gemerkt….

Ik hou je vast in mijn hart schatje….ik ben bij je…….altijd…..

Hoi liefje,

Onze vakantie loopt zo zachtjes aan naar het einde toe. We hebben van stichting Gaandeweg een weekje vakantie gekregen in Zeeland.  Dat was een heerlijke week om van elkaar te genieten met jou lieve Anne heel erg in ons hart en in ons midden.

We zijn ook langzamerhand begonnen met je kamer op te ruimen, dat doen we samen met je twee beste vriendinnen: Laura en Rosemarijn.  Zij weten vaak nog de verhaaltjes te vertellen die bij je spulletjes horen….je begrijpt…we doen dat rustig aan…elk ding heeft zijn herinnering….een herinnering aan je kleurrijke leven..we nemen er de tijd voor …

Dag liefje

24 juli 2007 stortte onze wereld opnieuw in. De klap kwam eigenlijk nog harder aan als de eerste keer. Vanuit het heerlijke vakantieland Italie lag je een dag later in het ziekenhuis van Leiden. Van prachtige vergezichten ineens kijkend naar een blinde muur vanuit je ziekenhuisbed.  Van de dromen die je had ineens naar de harde realiteit, om te overleven. Van het zorgeloze kind zijn ineens nadenken over je eigen leven en de mogelijke dood.  Maar wat geen verschil maakte was je levenskracht, je optimisme, je humor, je zijn. Die straalde door alles heen. Daar moet ik nog vaak aan denken als ik het moeilijk heb. Ook nu weer. En die gedachte aan je verwarmt dan mijn hart schatje. Dank je liefje. Voor alles…

Lieve Anne,

Ik heb even wat minder van me laten horen. Niet dat ik niet aan je denk, integendeel……
Maar de laatste weken vallen wat zwaar…je missen doet zo’n pijn…
en, lief schatje, het lijkt of dat missen steeds erger wordt…

Ik voel me gespleten….aan de ene kant; werkend, genietend, bewust in t levend staand, maar aan de andere kant…eenzaam maar niet alleen, hartverscheurend leeg van binnen, mijn ziel huilt de hele dag… [Read more →]

Hoi Liefje,

Het 2de jaar is veel zwaarder zeggen ze vaak. Kan dat dan nog vraag ik me wel eens af.
Nog zwaarder? Ja, dat kan dus…..

Ik realiseer me steeds meer dat mijn geluk een glazen plafond heeft. Hoe gelukkig ik ook wel eens ben, of wordt, ik zal nooit meer zo gelukkig zijn als toen met jou erbij liefje. Never…..

En als ik me dat zo realiseer, liefje, dan heb ik dus al de gelukkigste 14 jaar van mijn leven gehad.
Raar he moppie.

Ik kruip maar weer uit mijn hoofd en naar mijn gevoel. Dan heb ik het gevoel dat ik het meeste leef en het dichts bij jou ben.

Dag Liefje.

Hou van je !!!!

PS: reactie op bericht uit het gastenboek: De naam van AnneSophia is idd een samenvoeging van Anne en het Sophia kinderziekenhuis. 6 juni 2005 is daar dit blog gestart.   www.anne.nl was bezet en we vonden dit een mooi alternatief.

Hoi liefje,

We zijn een weekje in Italie geweest. Via Lago Maggiore, waar jij vlak voordat je weer ziek werd zo enorm van genoot, naar Toscane.

Anne, je was verliefd op Italie. En juist deze vakantie hadden we je in het vooruitzicht gesteld als je weer beter was.  Op naar je favoriete Italie. [Read more →]

Hoi liefje,

Het is heerlijk weer, maar het is wel stil zonder jou.

Het leven gaat zijn gang en neemt zijn loop,

maar het is wel saaier geworden zonder jou.

Mijn pijn en verdriet is nu ronder, maar wel dieper

en mijn respect voor jou liefje, groeit met iedere dag,

Ik ben zo trots, dat ik voor altijd je papa ben, voor altijd…….

Lieve Anne,

Tja, we vinden het eigenlijk wel genoeg zo….
‘T is allemaal leuk en welletjes geweest, nu mag je terugkomen.
Gewoon weer bij ons, zoals het was….
Het was allemaal een boze vervelende droom, een uit de hand gelopen grap.
Nee, laten we daarmee ophouden en gewoon verder gaan. [Read more →]