Lieve Anne,
3 jaar geleden ben je naar je land van beter zijn gevlogen.. op een wolk van liefde… Het lijkt als de dag van gisteren lief..
Ik zei bij je afscheid dat we bijna 14 jaar je trotse broertje, mama en papa mochten zijn.. en we waren je daar vreselijk dankbaar voor..
Nu zijn we al bijna al 17 jaar je trotse broer, mama en papa.. en nog steeds verrijk je ons leven…
Je leeft voort in ons en in nog vele anderen lief…
Dag lieve Anne.. We love you…. xxxxxxxxx
Ps. bedankt voor de vele steunbetuigingen die we nog regelmatig ontvangen..
Lieve Anne,
Schatje… vandaag drie jaar geleden moest ik je vertellen dat je niet meer mocht verder leven… het is het moeilijkste wat ik ooit heb moeten zeggen… een nachtmerrie voor een ouder..
Ik denk vandaag veel aan dat moment.. ik kan niet anders.. Ik werk wel.. maar ben er niet echt bij.. Jouw blik, jouw reactie op mijn bericht staat voor op mijn netvlies.. Jouw ogen straalde zoveel teleurstelling uit… ongeloof… en ik voelde me zo ontzettend machteloos..
Ik leef.. maar ik voel deze dagen de pijn en verdriet.. Ik ben vandaag even naar het strand geweest.. en even was ik alleen op het strand.. de zee, de lucht en het zand voor mij alleen.. maar ook even het gevoel daar samen met jou te zijn.. in alle eenzaamheid, toch samen…
Ik heb een berichtje daar achtergelaten in het zand..
Ik hou van je..
Mis je lief… XXX
Dag lieve Anne,
Het is voor het eerst in drie jaar dat we weer thuis de jaarwisseling vieren…
Drie jaar geleden was je er nog bij.. ziek maar desondanks krachtig genoeg om je op het laatst chique om te kleden en het mee te vieren op straat..
Die beelden staan in mijn geheugen gegrift..
Ik sta straks weer op die straat.. samen met Daan vuurwerk afstekend en wishcandles de lucht in latend… denkend aan jou lief…
Mis je lief… mis je…
XxX
Iedereen een heel goed, gezond, grappig en gelukkig 2011 gewenst.. zeker ook namens Anne..
Dag lieve Anne,
Dit is een website over jou lief… maar waarin ik ook mijn gevoelens uit.. in brieven die ik schrijf aan je… En vaak zijn dat de emotionele momenten van verdriet, pijn en gemis…. Maar dat is natuurlijk maar een deel van mijn bestaan.. Ik sta vol in het leven.. en dat ook of juist door jou Anne.. Jouw leven, jouw zijn inspireert me iedere dag..
Iedere dag kies ik zoveel als mogelijk de weg van de liefde ipv de weg van de angst… Ik weet ook steeds beter wat echt belangrijk is in het leven.. weet wat me energie geeft en wat niet… weet vanuit mijn hart te leven… weet te leven vanuit mijn kracht..
Zonder pijn geen groei.. Zonder wrijving geen glans..
Anne, ik ben je zo dankbaar voor al die inspiratie die je me geeft….
Je woont in mijn hart..
Dag lieve Anne, Ik hou van je
Dag Liefje,
Ik ben vandag begonnen met het oude kastje van Oma Hoek leeg te maken..
Zo’n secretaire, met veel van die kleine laatjes enzo….
en daar kwam ik jou tegen, in alle hoedanigheden…
foto’s, sieraadjes, tierlantijntjes etc..
Ik ben tot de bodem van de laatjes gegaan schat,
Maar ook tot de bodem van mijn ziel…..
Die onverwachtte ontmoeting met je kliefte mijn hart..
ontnam me mijn adem, mijn keel deed pijn, kon niets meer zeggen..
kon niets meer zien, mijn tranen zaten in de weg…
kon niets meer…
Liefje, ik mis je zo ontzettend….
De zomer brengt ons altijd licht en vrolijkheid… en dat voelt gelukkig ook zo..voor een gedeelte althans.. Want zomers zullen nooit meer zomers zijn zonder jou Anne…Het zijn de momenten waar we als gezin altijd zo van genoten… altijd kamperen… genieten van zon, zee, strand, bergen, mensen…Zomers zijn zomers niet meer… We missen je lief….. ik mis je….Je papa
Lieve Mensen,
Hier nog foto’s van de Narcis “Anne van Hoek” op de Keukenhof.
Woensdag 28 april was de bloem daar voor het eerst te zien. Met dank aan firma Leenen & Zn die daar snel voor zorgde.
De bloemen stonden in de show stand van deze firma. Nog in 2 grote vazen, maar de bloem is dan ook net nieuw en nog niet in grote aantallen verkrijgbaar.
Het was zeer ontroerend om te zien, heel mooi maar tegelijkertijd heel verdrietig… soms lijkt er geen grens tussen geluk en verdriet.. Het lijkt wel een en dezelfde emotie.. gedragen door het gemis.. gedragen door trots.. en altijd gedragen door haar liefde..
Hieronder een korte foto serie.
Anne’s bloem in de vazen op de showstand
Ik ben vandaag verdrietig… ’n beetje extra verdrietig… moederdag.. zo’n dag die je de herinneringen laat voelen…Ik kijk in de lucht.. Anne is vanuit haar wolk vast iets heel moois in de lucht aan het schrijven… voor haar moeder…Ik blijf kijken naar de lucht..
