Liefde is leven, leven is liefde
Random header image... Refresh for more!

Gedichten van Lezers

Anoniem gestuurd

Hier een gedichtje van mij, voor jullie, voor Anne;

Je verliest een persoon,
Een persoon van wie je houdt.
Een persoon die je kent,
En een persoon die je vertrouwt.

Want met je lieve ogen,
En lach die is gedoofd.
Het lichtje dat langzaam in jezelf doofde.
Het mooie, behulpzame, lieve, trouwe en gezellige lichtje,
Dat lichtje is gedoofd.

Maar toch blijf je altijd bij me.
Met je gedachten in mijn hoofd.
En met je liefde in mijn hart.

———————————-

Ingestuurd door Barbara, Sam en Noa

Zag deze tekst….

De dag dat de mens vergeet te lachen,
de dag dat de mens vergeet speels te zijn,
de dag dat de mens vergeet te dansen,
is hij naar een niet-menselijk niveau gevallen.

Speelsheid maakt licht,
liefde maakt licht,
lachen geeft vleugels..

Door met vreugde te dansen, kan hij de verste sterren aanraken, kan hij de diepste geheimen van het leven leren kennen..

Anne kende deze geheimen al, hoefde niets te leren…

————————–

Opeens was jij er,
Opeens ging je ook niet meer weg,
Opeens raakte ik eraan gewend,
Opeens kon ik niet meer zonder je,
Opeens, was je er niet meer,
Opeens bleef het toch, het zou niet meer weggaan.
Wat jij voor veel mensen betekend, dat gevoel zal nooit meer weggaan

Veel liefs,
Nienke

————————

Gedicht ingestuurd door Anoniem

Gij zijt het goudts zonlicht
glijdend de wereld door,
ver weg van zijn wit bronlicht,
stralend zijn eigen spoor.

Zoals een hinde, die,
gekoesterd in zon en licht,
met zijne fijne knie
door de bospaden vlucht,

zo ga ik door uw licht,
vluchtend ijlend, niet
denkend aan bron van licht,
voelend slechts ‘t licht dat gij giet.

Maar gij zijt licht en zon,
liefde en liefdes bron.

‘Herman Gorter’

FacebookTwitterGoogle+LinkedInPinterestDelen