Liefde is leven, leven is liefde
Random header image... Refresh for more!

Category — Toespraken

Toespraak van Harriet en hartsvriendin Laura

Lieve mensen, jullie hadden nog een toespraak tegoed van Laura en Harriet, onze vriendin en moeder van Anne’s hartsvriendin Laura. Wat knap gedaan van je, Laura om zo jong maar al zo krachtig je hartsvriendin toe te kunnen spreken.

De toespraak is gehouden op 13 februari tijdens de afscheidsdienst van Anne. Voor de goede orde: de tekst uitgesproken door Harriet is in het groen, van Laura in het blauw. [Read more →]

FacebookTwitterGoogle+LinkedInPinterestDelen

maart 16, 2008   4 Comments

Meester en Juffie

Het is nu drie weken geleden dat onze lieve Anne op een wolk van zo veel liefde is heen gegaan, naar haar “land van Beter Zijn”.
We leven we nog steeds in een soort van roes. We genieten nog steeds enorm van de dienst van 13 februari. En we zijn onder de indruk van de overweldigende warme reacties via de post en/of berichtjes op het gasten boek, of via het boekjevooranne@gmail.com.

Het leven is dubbel. Waar vroeger na de pijn de lach kwam, zoals na de nacht de dag kwam, of na de regen de zonneschijn, nu lijken die niet meer na elkaar te komen, maar tegelijkertijd. Pijn om het gemis aan Anne gaan hand in hand met het genieten van Daan tijdens Disney. Verdriet en dankbaarheid lopen omarmd naast elkaar. Huilen en lachen zijn twee handen op een buik. Maar ook lijkt het gevoel soms zover weg. Op de uitkijk voor de te grote pijn. Mixed emotions. Zwart en wit wordt grijs. Waar de nacht overgaat in de dag zit de schemering. We moeten net zo als Anne het leven weer gaan kleuren.

Hieronder laten we twee belangrijke mensen aan het woord over Anne: Allereerst Hans,
haar meester in de brugklas van de vrije school Michael college. Hij hield onderstaande toespraak tijdens het afscheid van Anne.
Daarna komt juffie Saskia aan het woord. Zij was haar juffie van klas 4 t/m 6 (groep 6 t/m 8) van de Rudolf Steiner vrije school.

[Read more →]

februari 29, 2008   4 Comments

Foto’s van het afscheid van Anne en gedicht.

Eindelijk wat foto’s van het afscheid van Anne. De foto’s zijn onbewerkt dus excuses voor de rode ogen ed. Hopenlijk geven de foto’s een indruk van de bijzondere warme en liefdevolesfeer tijdens het afscheid. We genieten er nog steeds van en putten er kracht uit. We willen tzt nog de muziek erbij zetten. Die was zo mooi en ontroerend.

Hieronder het gedicht dat door Fieke werd voorgelezen. De tekst is van Noortje Korst ism met Annemiek vd Geijn. Dit gedicht is speciaal voor Anne geschreven.

Drieluik van een dapper Mensenkind

 

TOEN

een loflied
zong in mei
een dapper mensenkind
de sterren van de hemel toe
levensmoed zat haar in het bloed
om haar in haar kracht te laten stralen
moesten sterren naar de hemel dalen

hoop werd een ding van veren
genesteld in de ziel
en hoop gaf kracht
om door te gaan
desnoods te vechten vvoor bestaan

[Read more →]

februari 25, 2008   5 Comments

Toespraak van Ron

Lieve mensen,
De foto’s van de afscheidsdienst komen wat later op de site. We zijn nog steeds aan het nagenieten van de afscheidsdienst van Anne. Zo mooi, zo een troost, maar ook zo trots op onze Anne. Het verzacht de pijn, die weliswaar steeds nadrukkelijker op de voordeur klopt.

Hieronder nog de toespraak van Ron van de familie van Hoek.

Lieve Anne, na een strijd die je gewoonweg niet kon winnen,
Ben je afgelopen vrijdagochtend in alle vroegte begonnen aan je reis.
“Op een wolk van liefde naar het land van beter zijn”.
Het is niet toevallig dat die ochtend en de dagen daarna,
de zon ons breeduit toegelachen heeft. Jij hebt de hemel geopend.

[Read more →]

februari 17, 2008   1 Comment

Toespraken van Fred en Francine

Toespraak van Fred namens het gezin.

Lieve, dappere, vrolijke, inspirerende Anne,

Wat zijn wij toch ontzettend rijk en trots,

opdat we jouw vader, moeder en broertje mochten zijn.

Je hebt ons leven verrijkt, en niet alleen van ons,

maar van ooo zoo vele mensen om je heen.

Wij waren de gelukkigen, die van zeer dichtbij,

van jouw warmte, jouw vrolijkheid

en onvoorwaardelijke liefde mochten genieten.

Voor je zorgen was dan ook nooit een opoffering,

maar altijd een zeer grote gunst.

Zoals Daan jou zijn beenmerg gaf,

het grootste kado wat hij je ooit kon geven,

en het grootste kado, Anne, wat je kon ontvangen.

[Read more →]

februari 15, 2008   2 Comments

Indrukwekkend afscheid

Lieve mensen,

wat was het een prachtig, warm en liefdevol afscheid.
Anne mocht binnenkomen in de kerk op de live klanken van Circle of Life.
gespeeld en gezongen door haar klas- en schoolgenootjes. Wat een indrukwekkende ontvangst.
Afwisselend werd Anne op een persoonlijke manier toegesproken en life toegezongen met koor of solo.
Aan het eind van de dienst zong Britt Koole (musicalster uit Tarzan) een voor Anne aangepaste nummer van “Jij woont in mijn hart”. Het nummer raakte ons in het hart. Zo mooi, zo met liefde gezongen, kippevel.

Ook de foto’s waren een prachtige aanvulling op de muziek. Zo ook de vele bloemen die een kleurig hart vormden.

Heel mooi en knap gedaan was de toespraak van Anne’s hartsvriendin Laura.
Dank jullie wel voor jullie prachtige woorden; Ron, Harriet, Fieke, Hans en Francine.
Bijzonder was ook de heel persoonlijke toespraak van Anne’s favoriete behandelende arts. Omdat die niet iedereen kon horen volgt hier de toespraak.

Lieve Anne,

Bijna 3 jaar geleden werd je op laffe wijze overvallen door een leukemie, waar geen kruid tegen gewassen leek. Toch kreeg je lichaam en je positieve geest de leukemie er onder en kwam je een paar maanden later naar Leiden voor een stamceltransplantatie. We hadden daarbij ook een beetje geluk, omdat Daan niet alleen de perfecte broer was, maar ook de perfecte donor bleek te zijn om de succeskans bij transplantatie zo groot mogelijk te maken.

Toen we elkaar ontmoette, was ik net terug van een jaar onderzoek doen in New York. Heerlijk om weer met kinderen te werken en helemaal met een meisje waar het direct zo mee klikte! Als kinderoncoloog kom je veel verschillende mensen tegen en je probeert iedereen zo goed mogelijk te helpen. Maar soms gebeurt er meer. Ik sta hier dan ook niet als je dokter, maar meer als een vriend, die samen met je geprobeerd heeft deze vreselijke ziekte eronder te krijgen.

Deze zomer kwam de leukemie terug. Ik zal nooit het contrast vergeten tussen jou, net terug van vakantie, in de bergen gelopen, vol levenslust, en de uitslagen: de leukemie was terug. We wisten op dat moment allemaal dat het heel erg moeilijk zou worden om de leukemie er nog een keer onder te krijgen, maar je ging vol goede moed aan de slag. Hoewel we direct begonnen met een hele heftige reactie op de medicatie, bleef je moedig doorknokken. Ook toen de chemotherapie niet was aangeslagen, bleef je er voor gaan en gingen we een experimenteel middel proberen.

Even leken we aan de winnende hand, maar na nog een experimentele behandeling kwam de leukemie weer keihard terug. Jij wilde nog van geen ophouden weten. Ik kan toch niet doodgaan? In overleg met collega’s in Rotterdam en Utrecht werd afgesproken daar nog een poging te wagen, maar het is ons niet gelukt. Toen we afscheid namen op 31 december, omdat ik je niet meer verder kon helpen, was je niet boos op me. Ik kreeg een prachtig zelfgemaakt schilderij van je, waar de zonnige kleuren vanaf stralen. Het hangt nu in mijn studeerkamer thuis en steunt me als dit werk me soms wel zwaar valt.

Als het even kon, Anne, ging je gewoon door met het leven. De kuren die je voor je kiezen kreeg, genoeg om een olifant plat te krijgen, droeg je manmoedig met de continue lieve zorg van je familie en vrienden. Zodra er weer een sprankje energie was, zat je bij Idols, Tarzan en deed je meer leuke dingen in een week, dan ik ooit voor mogelijk had gehouden. Ook al had je gehoord dat we je in Leiden niet meer beter konden maken, jij kwam de Wii’s aanbieden, die van de opbrengst van de buttonactie aangeschaft konden worden voor de stamceltransplantatie patiënten.

We kennen allemaal mensen die heel erg op zichzelf zijn ingesteld, net zo goed als we mensen kennen die zichzelf helemaal wegcijferen voor de ander. Anne had het bijzondere vermogen ontzettend veel te geven, zonder zichzelf daarbij te verliezen.

Bij al het verdriet dat ik voel, omdat ik Anne niet meer kan zien of horen, voel ik ook blijdschap dat ik haar ken, haar kan voelen, dat ze altijd bij me zal blijven en dat ze zelf niet meer hoeft te lijden. Anne wilde graag kinderoncoloog worden, ik zou het nu even niet willen zijn. Maar de energie van Anne blijft en zal mij helpen te blijven proberen gezinnen die door kanker bij kinderen getroffen worden, zo goed mogelijk bij te staan.

Lieve Anne, je hebt in veel kortere tijd dan de meeste mensen krijgen, zoveel mensen kunnen laten meegenieten van je levenskracht en energie. Rust nu uit van de zware strijd die je hebt geleverd en geniet van het beter zijn.

Na de dienst hebben we ballonnen opgelaten. Ze verdwenen langzaam maar o zo mooi in de mist. En de die harten ballonnen van ons cirkelde om elkaar heen, altijd dichtbij elkaar in de buurt blijvend. Symbolisch. Zo willen wij de komende tijd ook weer gaan leven. Dicht bij elkaar.

Van de kerk naar het uitvaartscentrum was er een stoet van 60 auto’s. Anne kreeg een politie-escorte en elk kruispunt op de weg was afgezet door de politie. (Bedankt John en de politie van Breda voor dit eerbetoon aan Anne)

In het crematorium kon ieder op zijn/haar eigen wijze wat persoonlijker afscheid nemen van Anne. Kinderen staken kaarsjes aan.
In kleine kring hebben we in het bos nog een chinese Wish candle de lucht ingelaten als symbool van loslaten.

We hebben de dag als heel bijzonder liefdevol en mooi ervaren. Het geeft ons kracht en biedt ons troost om de komende moeilijke tijd door te komen.

Wij willen jullie allemaal bedanken voor het afscheid wat jullie Anne hebben gegeven. Jullie hebben Anne en ons de afgelopen jaren ontzettend gesteund, ieder op zijn/haar eigen wijze.
Die collectieve sfeer van liefde, warmte en verbondenheid was vandaag heel voelbaar. Anne is daardoor op een heel grote wolk van liefde weggevlogen.

Ook willen wij de volgende mensen bedanken. zonder hun inzet was deze prachtige dienst niet zo mooi geworden: Huub, Jos, Annemarie en John bedankt voor jullie hulp. Maar ook de vele vrijwilligers, de school van Anne, bijzonder bedankt.

Namens Anne en dankzij jullie kunnen we 1975 euro overmaken aan de stichting KiKa. Wat een mooi resultaat.

Lieve mensen, nogmaals bedankt voor alles.

PS. Bijdrage voor het boekje van Anne zijn nog steeds heel erg welkom.

februari 14, 2008   5 Comments