Liefde is leven, leven is liefde

Het is even stil geweest met mijn blog.
Komt toch wel omdat het 4 jaar geleden is dat deze tijd een moeilijk tijd voor ons werd.

Een uitspraak van Anne speelt nu heel vaak door mijn hoofd in deze periode. 4 jaar geleden toen het er slechter uit begon te zien, zei Anne, toen ik naast haar in bed lag, drie weken voor haar heengaan, “Papa, ga nooit meer weg”.

Liefje, ik ben nooit meer van je weg gegaan. Vanaf dat moment ben ik 24 uur per dag, 3 weken lang naast je gaan liggen, heb je handjes vast gehouden, je gestreeld en geknuffeld, je, je omarmt, alles.. uiteindelijk stierf je in mijn armen liefje..

“Ga nooit meer weg, papa” zei je. Liefje, ik ben nooit meer weggegaan van je.. ook nu niet .. Nog steeds omarm ik je, voel ik je , streel ik je, ben ik er voor je. Ik ben bij je, altijd.. Je woont in mijn hart lief.

Dag lieve Anne, Hou zoveel van je..

We staan op de rand van het oude jaar.. een jaar waarin Anne gelukkig nog voort leeft in veler harten. Dat hebben we op allerlei manieren terug gehoord, gemerkt en gevoeld. Dank daarvoor.

Anne was een optimistisch kind van de wereld. Ze wilde de wereld een beetje beter maken. Dit mooie liedje past dan ook heel goed bij haar. Het is ‘n verpakking van een mooie boodschap voor het jaar 2012.

Wij wensen iedereen een heel gelukkig en gezond en sprankelend 2012 toe!

Wij wensen alle lezers en volgers hele fijne kerstdagen toe.

Anne vond dat een van de mooiste tradities.. Ik weet zeker dat zij, van haar wolk neerkijkt op alle lichtjes en de sfeer proeft van gezellig samen zijn met familie en vrienden.

Ik sta ook even stil bij het gegeven dat dat niet voor iedereen geldt. Iedere dierbare wordt nu het hevigst gemist. Ook die mensen, families en gezinnen wil ik een hart onde de riem steken met een van Anne’s favoriete liedjes..  My heart will go on… xxx

Deze week spookt er een spreuk van Anne door mijn hoofd. Vier jaar geleden (15 dec) kregen we een dramatische uitslag te horen dat Leiden ons niet meer kon helpen. (Later heeft Sophia kinderziekenhuis nog een allerlaatste poging gewaagd om Anne beter te maken)

Anne reageerde toen boos en verdrietig tegelijk met:

“Ik wil sterven van ouderdom, niet aan deze ziekte”.

De zin snijdt door mijn ziel en nestelt zich deze week in mijn hoofd. Ik gun het zoveel mensen, dat ze sterven van ouderdom, want ik hoor de gevolgen van deze vreselijke ziekte maar al te vaak.

Lieve Anne, het was je zo ontzettend gegund… maar weet dat je voort leeft  in vele harten.. en je was dan wel niet oud.. je was zo ontzettend wijs…..

Miss you so much… xxx

Ik wil even stilstaan bij alle grote en kleine  kinderen die Sinterklaas vieren.. en vooral die Sinterklaas vieren in de ziekenhuizen…

Vooral ook voor die kinderen die nu voor hun leven strijden.. op dit moment.. die net zo als Anne toen slechts 1 wens hebben: ‘beter worden….’

Dat jullie allemaal het mooiste kado mogen krijgen wat leven te bieden heeft: het leven zelf…

Anne had altijd veel vriendinnen. En ze gaf er nog om heel veel meer….
Maar in het ziekenhuis is dat toch altijd wel even anders.
Anne lag de grootste tijd van haar leven in het ziekenhuis geïsoleerd. Contact met andere patientjes is dan moeilijk. Toch lukte het haar een speciale band op te bouwen met o.a. Kayleigh, Mees en Mattie.

Met Mattie had ze door de omstandigheden de langste band. Ze hielden elkaar via briefjes en kaartjes op de hoogte van elkaars lief en leed. Of deden ze elkaar de groeten via de ziekenhuis omroep.

Mattie had ook kanker maar herstelde daarvan, door haar onmetelijke en bewonderingswaardige inzet en instelling. Een strijd die jaren heeft geduurd maar die ze heeft gewonnen. Ook haar familie was een voorbeeld voor anderen.

[Read more →]

Een liedje….

Miss you..

Gisteren was er een grote actie van het KWF Kankerbestrijding op televisie: “Sta Op Tegen Kanker”.
De TV-show was een enorm succes met 1,1 miljoen kijkers en 32.000 nieuwe donateurs.
Het is inderdaad een strijd aan het worden tegen kanker als je al ziet hoeveel mensen ermee in aanraking komen.

Hier een link naar de website van het KWF voor meer informatie hierover.

Ik was vandaag bij een lezing Maarten van der Heijden.
De olympisch kampioen zwemmen.. Hij had ook leukemie.. overwon die en won goud.

In zijn lezing had hij het over de maakbaarheid van succes. Hij heeft een jaar in een tentje geleefd om meer zuurstof te hebben.. een van de redenen van zijn succes.

Wat hij over de kanker zei.. ja dat was gewoon domme pech.. als je dat krijgt heeft dat niets met je eigen verantwoordelijkheid te maken.. maar heb je gewoon domme pech..
Zoals zoveel mensen en kinderen.. zoals Anne..

Mooie boodschap van hem….

Lieve mensen,

Zo’n week waarin Anne weer op TV komt en waarin Anne ook met een mooie foto op pagina 2 van de Telegraaf staat hakt er emotioneel wel in.
Op een of andere manier ben je er nog meer mee bezig.. Je denkt nog meer dan anders aan haar en je realiseert dan ook weer hoe erg je haar mist.

Toch vind ik het heel erg fijn dat ze in de gelegenheid wordt gesteld om haar boodschap van liefde en vriendschap uit te dragen. Via haar film met Laura maar ook via deze website en wellicht in de nabije toekomst via een (e)boek.

Ik heb zelf niet gekeken. Omdat het me te diep raakt… maar ik heb gehoord dat weer veel mensen het een mooie en ontroerende film vonden. Dat doet me weer heel goed.
Ik kies liever nog zelf de momenten uit wanneer ik haar zie en hoor op dvd of via filmpjes/foto’s van haar. Het zijn de momenten waarin ik dan heel erg dicht bij haar ben…..

X